Alexandre BLOK / Georges Annenkov - Les douze - 1923

Alexandre BLOK: Dwunastu.

Rysunki J. Annenkoffa

Poemat rewolucyjny przetłumaczony przez Y. Sidersky.

Bez porównania - Paryż - 1923.
19 x 14 cm, 45 stron
Niewielkie ślady i zabrudzenia na okładce, wnętrze świeże, dobry egzemplarz tego rzadkiego dzieła.

Georges Annenkov (lub Georges Annenkoff; po rosyjsku: Юрий Павлович Анненков, Iouri Pavlovitch Annenkov) był rosyjskim malarzem, dekoratorem filmowym i kostiumografem, urodzonym 11 lipca 1889 roku w Petropawłowsku w Imperium Rosyjskim, i zmarłym 12 lipca 1974 w Paryżu, w 14. dzielnicy.

Od Friedricha Wilhelma Murnaua po Jacques’a Beckera i Alexa Joffé’a, przechodząc przez Maxa Ophülsa, od 1926 do 1966 roku, Georges Annenkov, twórca kostiumów, przeszedł czterdzieści lat europejskiego kina.

Aleksander Blok (po rosyjsku: Алекса́ндр Алекса́ндрович Блок, Aleksandr Aleksandrovitch (von) Blok) był rosyjskim poetą, urodzonym 16 listopada 1880 roku (28 listopada w kalendarzu gregoriańskim) w Petersburgu, gdzie zmarł 7 sierpnia 1921 roku.

Jego najsłynniejsze dzieło wciąż pozostaje poematem „Dwanaście” (czasem zatytułowanym jedynie „Dwanaście”; po rosyjsku: „Двенадцать”, „Dvenatsat”; 1918). „Akt zerwania, Dwanaście” jest przede wszystkim aktem wyparcia, z przejawem lirycznego wyznania poezji subiektywnej. Nie chodzi więc ani o kolaże ani o opowiadania, lecz o jedność rytmiczną, która czyni z głosu wiersza teatralne miejsce dla wielu głosów, i odwrotnie.” Jedynym arcydziełem zainspirowanym rewolucją rosyjską, które było dla niego najwyższą nadzieją i najwyższym rozczarowaniem.

Według francuskiego krytyka Jeana-Baptiste’a Para Angelo Maria Ripellino opisał z nienaganną precyzją genialny i zwodniczy styl tego poematu:

Pismo, gwałtownie wstrząsane przestankami i przerwami metrycznymi, z ostrymi dysonansami (świsty, wycie wiatru, tupot, brzęk pocisków), łączy w niezwykłej, nietypowej masie leksykalnej slogany z plakatów politycznych i formuły modlitwy, konstrukcje odęd od słów solennych i obelgi ulic, wulgarne terminy slangu robotniczego i akcenty romantyczne.

« Aleksander nasze Słońce », jak pisze Anna Achmatowa w dniu pogrzebu, umiera w Pietrogradzie w 1921 roku z rozpaczy, po długich miesiącach fizycznych i moralnych cierpień. « Oczywiście, Blok nie jest jednym z nas. Ale miał wobec nas zapał… Owoc tego zapału to najważniejsze dzieło naszej epoki: poemat Dwunastu pozostanie wieczny », pisze Lew Trocki w Literaturze i Rewolucji (1924). 16 kwietnia 1920 roku Blok napisał notatkę o Dwunastu:

Zobaczymy, co z tym zrobi czas. Może cała polityka jest tak brudna, że jedna kropla zmienia poemat i psuje wszystko inne; może nie zniszczy jej znaczenia; może, w końcu — kto wie! — okaże się fermentem, dzięki któremu przeczytamy „Dwanaście” w czasie, który nie będzie już naszym.
Wikipedia