carmine antonio carvelli - Dei

Dei
134x66 cm
Technika mieszana
2025

Stworzyłem to dzieło, ponieważ wiem, że jestem światłem, ale czasem o tym zapominam.
To dotyczy wszystkich: każdy, prędzej czy później traci kontakt z własną esencją.
To dzieło, które przypomina, a nie tłumaczy.
Łagodne zaproszenie, by wrócić do wnętrza, ponownie siebie usłyszeć.
Ciało na środku nie ma wyraźnego oblicza, ale jest pełne znaków. To sacralna przestrzeń, istota otwarta na przemianę. W górze, na czole, jest oko: symbol świadomości, wewnętrznego widzenia.
Cienki promień łączy go z trójkątem w klatce piersiowej, siedzibą serca i duchowej siły.
To połączenie reprezentuje pionowość, dialog między boskością a ziemią.
Wokół, tło tętni życiem:
• Fazy księżycowe: upływ czasu, kobiecość, niewidzialne cykle, które nami rządzą.
• Dwa pioruny: to napięcie, nieprzewidywalność, a także energia, która łamie.
• U dołu znajduje się drzwi: symbol przejścia, wyboru i możliwości. Można je przejść lub zostać. To wolna wola.
Symbole alchemiczne są rozsiane po ciele jak kody do rozszyfrowania.
Przedstawiają elementy (powietrze, woda, ziemia, ogień), jedność (koła), równowagę (przeciwne trójkąty) i przemianę (spirala).
Nie są ułożone przypadkowo: każdy z nich mówi subtelnym, starożytnym i uniwersalnym językiem.
A potem, najbardziej ludzki szczegół:
serce tworzone z naszych rzeczywistych odcisków palców oraz odcisków łap naszych psów.
To nie tylko gest czułości: to wyznanie miłości, moje święte koło.
Wszystko jest połączone jednym zdaniem, wyrytym na ramie, jakby było w środku wyryte:
“Dla ciebie, który jesteś światłem, ale o tym zapomniałeś.”
To nie jest smutne zdanie.
To przypomnienie. Przytulenie. Delikatny sposób, by powiedzieć: „Pamiętaj, kim jesteś.”
To dzieło jest centrum.
Miejsce, do którego warto wracać.
Nie po to, by się zgubić, lecz by się rozpoznać.