Robert Detheux (1932-2010) - L’hôtesse accueillante

Drodzy klienci,
Przesyłki są obecnie wysyłane z mojego miejsca zimowego wypoczynku, które wciąż znajduje się w Europie. Dostawa zwykle odbywa się w ciągu 5 dni roboczych. Nie ma powodów do obaw dotyczących terminów.

-----

Zrealizowana w 1977 roku, „L’hôtesse accueillante” należy do serii, w której Robert Detheux bada dawne przestrzenie domowe jako miejsce projekcji mentalnej i surrealistycznej. Meble salonowe, wykonane z drewna i tkaniny, stają się w nich nośnikiem zintegrowanej postaci kobiety, ukazując subtelną refleksję na temat roli, gościnności i obecności.

Artysta: Robert Detheux (1932–2010) Belgijska Szkoła
Tytuł: gościnna hostessa
Data: 1977
Technika: dzieło na papierze, techniki mieszane
Wymiary: 27,2 cm × 21,7 cm
Podpisana w dolnym lewym rogu.

Stan: Dobry stan ogólny. Tarcia, rozmycia, nawarstwianie i obszary wymazania są intencjonalne i w pełni przyczyniają się do plastycznej i ekspresyjnej konstrukcji dzieła.

Nadzór: brak nadzoru

Opis dzieła

Kompozycja przedstawia dawny salon, rozpoznawalny po elementach mebli z drewna i tkaniny: szeroką centralną kanapę i boczne siedziska ustawione frontalnie. W centrum kanapy wyraźnie pojawia się postać gospodyni: nagi tors kobiety, którego biust jest widoczny, zlewający się z konstrukcją siedzenia.

Ciało nie spoczywa na meblach, lecz z nich wyłania się, jakby było przez nie wchłonięte. Kontury są celowo złagodzone i częściowo rozpuszczone przez tę materię, tworząc obecność, która jest zarazem zdecydowana i niestabilna. Otoczenie, bez zbudowanej głębi, potęguje wrażenie wnętrza mentalnego, a nie realistycznego miejsca.

Odczyt tytułu i wymiar symboliczny

Tytuł „L’hôtesse accueillante” wchodzi w bezpośrednie napięcie z obrazem. Hôtesse jest wyraźnie obecna, lecz sprowadzona do statycznej, cielesnej funkcji, pozbawiona twarzy i gestu. Gościnność staje się stanem pasywnym, niemal wymuszonym, uosobionym przez ciało ofiarowane i unieruchomione.
To rozbieżność między obietnicą gościnności a sztywnością sceny stanowi jeden z głównych motorów ładunku symbolicznego dzieła.

Surrealizm i fuzja ciała i mebli
W tej serii Detheux rozwija internalizowany surrealizm, oparty na zamieszaniu między anatomią a przedmiotem domowym. Meble, symbol komfortu i konwencji społecznej, stają się strukturą ograniczającą. Ciało żeńskie z kolei traci autonomię, by zlać się z rolą funkcjonalną.

Ten subtelny poślizg dokonuje się bez efektu spektakularnego, poprzez powolną i cichą transformację rzeczywistości, czyniąc obraz jednocześnie znajomym i głęboko niepokojącym.
Praca materii

Powierzchnia papieru poddawana jest nawarstwianiu, tarciom i kolejnemu wymazywaniu. Ta gęsta materia łączy ciało i meble w jedną teksturę, jakby należały do wspólnej substancji. Chłodne tonacje, z dominacją szarości o niebieskawym zabarwieniu, wzmacniają dystans emocjonalny i zawieszoną atmosferę sceny.

Biografia
Robert Detheux (1932–2010) był belgijskim artystą, którego twórczość rozwijała się na marginesie dominujących po wojnie prądów, jednocześnie utrzymując stały dialog ze surrealizmem i figuracją psychiczną. Już od młodości preferował rysunek i pracę na papierze jako kluczowe przestrzenie badawcze, które umożliwiały mu dużą swobodę eksperymentów formalnych i materiałowych.

Jego praca charakteryzuje się stałą uwagą skierowaną na postać ludzką, często fragmentaryczną, zmaskowaną lub zastępowaną przez przedmioty, a także dogłębną eksploracją powierzchni jako pola śladów, zużycia i pamięci. U Detheuxa ciało nigdy nie jest marginalizowane: staje się miejscem refleksji nad rolami społecznymi, ograniczeniami i wewnętrznością.
Od lat siedemdziesiątych jej twórczość dojrzewa w pełni. Wnętrza domowe, meble i żeńskie postacie odgrywają w niej centralną rolę, wpisując jej pracę w formę milczącego i introspektywnego surrealizmu, który zajmuje wyjątkowe miejsce na belgijskiej scenie artystycznej drugiej połowy XX wieku.

Pochodzenie
Kolekcja rodziny artysty.


Dzieło zostanie wysłane na płasko, w profesjonalnym, sztywnym i wzmocnionym opakowaniu, specjalnie zaprojektowanym do transportu prac na papierze, zapewniającym ochronę optymalną.

Dzięki klarownemu układowi, ograniczonej sile jej figury centralnej i jakości surrealistycznego opracowania, L’hôtesse accueillante stanowi dzieło szczególnie reprezentatywne dla twórczości Roberta Detheux w roku 1977. Zwraca się do kolekcjonerów zwracających uwagę na dzieła, w których ciało, codzienność i funkcja społeczna łączą się w obraz o dużej gęstości plastycznej i koncepcyjnej.