WM Thackeray - Roundabout papers - 1879

William Makepeace Thackeray był czołowym britońskim satyrykiem i powieściopisarzem epoki wiktoriańskiej, najbardziej znanym z arcydzieła z 1848 roku Vanity Fair, które krytykuje społeczeństwo epoki Regencji przez pryzmat ambitnej Becky Sharp. Urodzony w Kalkucie i wykształcony w Cambridge, początkowo zwrócił się ku dziennikarstwu i rysunkom dla Puncha po utracie majątku. Jego pisarstwo charakteryzuje się cynicznym, realistycznym stylem, który słynnie parodiował „snobów” angielskiego najwyższego towarzystwa, termin, który pomógł zdefiniować w swojej Księdze Snobów (Księdze Snobów / Book of Snobs).
Pomimo tragicznego życia osobistego z powodu stałej hospitalizacji żony, stał się pierwszym redaktorem magazynu Cornhill i uznaną postacią publiczną. Jego inne znaczące dzieła to powieść historyczna Historia Henry’ego Esmonda oraz picareska Barry Lyndon, którą później zaadaptował Stanley Kubrick.
Dziedzictwo Thackeraya opiera się na jego ostrym komentarzu moralnym i odmowie tworzenia zidealizowanych bohaterów, czyniąc z niego głównego literackiego rywala Charlesa Dickensa. Zmarł w Wigilię Bożego Narodzenia w 1863 roku, pozostawiając po sobie dorobek, który nadal stanowi kamień węgielny angielskiego kanonu literackiego.

Wydanie z 1879 roku to klasyczny tom‑omnibus zawierający krótsze prace niefikcyjne Thackeraya, eseje i wykłady historyczne. Te prace ukazują Thackeraya nie jako powieściopisarza, lecz jako błyskotliwego krytyka, historyka i eseisty konwersacyjnego.

Roundabout Papers
Oryginalnie publikowane jako seria w magazynie Cornhill, uchodzą za jedne z najwybitniejszych „esejów familiarnych” w języku angielskim. Są nieformalne, kaprysne i refleksyjne, obejmujące wszystko — od smaku dobrego obiadu po naturę starzenia się i lęki związane z autorstwem. Reprezentują Thackeraya w jego najpełniejszym, najuczciwszym i najurokliwszym obliczu, mówiącego wprost do czytelnika.

Czterech Georgesów i angielscy humorzyści
Te sekcje składają się z wykładów Thackeraya wygłoszonych w latach pięćdziesiątych XIX wieku w całej Anglii i Stanach Zjednoczonych. W The Four Georges Thackeray przedstawia zjadliwy, plotkarski i wysoce subiektywny obraz królów hanowerskich, kładąc większy nacisk na ich charakter osobisty i na „obyczaje i moralność” ich dworów niż na historię polityczną. The English Humourists of the Eighteenth Century dostarcza jego krytycznej perspektywy na literackich poprzedników, takich jak Swift, Addison i Steele, ujawniając jego głęboki szacunek dla stylu XVIII wieku.


Drugi pogrzeb Napoleona
To unikalny dodatek będący relacją dziennikarską z powrotu szczątków Napoleona z Saint Helena do Paryża w 1840 roku. Thackeray uczestniczył w wydarzeniu i opisał je swoim charakterystycznym sceptycyzmem, pozbawiając wydarzenie wielkiego romantyzmu i skupiając się na chłodnej pogodzie, znudzonych tłumach i absurdzie samego przepychu. Nie odniosło wtedy sukcesu komercyjnego po pierwszym opublikowaniu w 1841 roku, ale pozostaje fascynującym przykładem jego wczesnej prozy obserwacyjnej.


William Makepeace Thackeray
Prace okrężne; Czterech Georgesów; Angielscy humorzyści; do którego dodano Drugi pogrzeb Napoleona
Smith, Elder & Co., Londyn, 1879
IX, [3], 632 stron, [1] karta tablic: ilustracje ; 19 cm.

Oprawa skórzana tłoczona. Okładki noszą widoczne ślady użytkowania, ekslibris poprzedniego właściciela. Strony końcowe wyblakłe, na brzegach stron widoczne plamy.

PS: Książka zostanie starannie zapakowana w folię bąbelkową i wysłana za pośrednictwem An Post, irlandzkiej poczty („Rejestrowana przesyłka, śledzenie i ubezpieczenie w celu ochrony Twoich cennych przedmiotów”). Numer śledzenia zostanie podany zaraz po wysłaniu książki.