Yuni R. P. (XX) - Estela de Luz

Obraz stworzony przez artystę Yuniesky R. P. w technice oleju na płótnie, wykonany całkowicie przy użyciu szpachelki.
Wymiary dzieła: 53 x 73 cm, dotyczące samego obrazu, z białym marginesem wokół, ułatwiającym montaż lub oprawę.

Dzieła, po ich sprzedaży, wysyłane są w terminie maksymalnie trzech dni do dowolnego miejsca na świecie. Każde dzieło jest starannie zapakowane, zabezpieczone papierem i folią bąbelkową i wysyłane w tubie kartonowej sztywnej o wysokiej wytrzymałości, co gwarantuje jego nienaruszony stan podczas transportu.

Yuniesky R. P jest młodym artystą o solidnym wykształceniu zawodowym, obecnie mieszkającym i pracującym w Hawanie na Kubie. Jego twórczość wyróżnia się bardzo osobistym językiem malarskim, rozwijanym niemal wyłącznie za pomocą szpachelki, narzędzia, dzięki któremu tworzy kompozycje o dużej sile wizualnej i wyraźnej ekspresji.

Jego malarstwo charakteryzuje się bogatym impastem, luźnymi pociągnięciami pędzla i intensywnie kolorową paletą, gdzie światło i ruch nieustannie ze sobą dialogują. W swoim impresjonistycznym podejściu wyczuć wyraźny wpływ Joaquína Sorolli, szczególnie w sposobie przedstawiania światła, dynamiki i drgań koloru, zawsze z perspektywy współczesnej i głęboko osobistej.

Tematy, które podejmuje, rodzą się z emocjonalnego związku z naturą i krajobrazem: sceny morskie, żaglowce, fauna, kwiaty i urzekające miasta tworzą malarski wszechświat przepełniony nostalgią i podziwem dla sztuki klasycznej. Jej prace nie dążą do dosłownego opisu, lecz do wywoływania wrażeń, budząc u widza intensywne uczucia i ukryte wspomnienia.

Obrazy Yuni mają obecność frontalną i otaczającą; to dzieła, które trzeba oglądać na żywo, ponieważ fotografia nie potrafi w pełni uchwycić bogactwa impasto, głębi koloru ani energii gestu malarskiego. Szpachelka pozwala jej tworzyć żywe powierzchnie, z warstwami farby, które przekazują solidność, ruch i niemal dotykową ekspresję. Jej twórczość jest, w istocie, celebracją koloru, materii i emocji: malarstwo, które zaprasza do zatrzymania się, obserwowania i odczuwania.


To dzieło jest mistrzowskim przykładem impresjonizmu świetlnego, gdzie artysta wykorzystuje technikę oleju, aby zgłębić refrakcję światła na materii. Dzięki grubym i zdecydowanym pociągnięciom pędzla malarz tworzy dynamiczny kontrast między ciepłem żółci i pomarańczy zachodu słońca a głębią błękitów i fioletów, które dominują nad dolną płaszczyzną. Użycie farby jest niemal rzeźbiarskie w strefach światła, co powoduje, że odblask słońca na wodzie ma żywą i niemal oszałamiającą obecność. To, co autor pragnie przekazać, to uczucie prowadzenia i nieskończonej nadziei; żeglarz, choć mały wobec bezmiaru nieba i morza, płynie z determinacją ku źródłu światła, przekształcając scenę w metaforę ludzkiej duszy szukającej swojego północy lub stanu iluminacji i transcendencji.