Yuni R. P (XX) - Estallido floral

Obraz namalowany przez artystę Yuniesky R. P. techniką oleju na płótnie, wykonany całkiem szpachelką.
Wymiary dzieła: 53 x 73 cm, odpowiadające samemu obrazowi, z marginesem białym naokoło dla łatwiejszego montażu lub oprawy.

Dzieła, po sprzedaży, wysyłane w ciągu maksymalnie trzech dni na cały świat. Każdy egzemplarz starannie pakowany, zabezpieczany papierem i folią bąbelkową, wysyłany w rurze kartonowej o wysokiej wytrzymałości, zapewniając doskonałe zachowanie podczas transportu.

Yuniesky R. P jest młodym artystą o solidnym wykształceniu zawodowym, obecnie mieszkającym i pracującym w Hawanie, Kuba.
Jego twórczość wyróżnia się bardzo osobistym językiem malarskim, rozwijanym prawie wyłącznie za pomocą szpachelki, narzędzia, którym buduje kompozycje o dużej sile wizualnej i wyraźnej ekspresji.

Jego malarstwo cechuje bogate impasto, swobodne pociągnięcia i intensywnie kolorową paletą, gdzie światło i ruch nieustannie dialogują. W jego impresjonistycznym traktowaniu widoczny jest wyraźny wpływ Joaquína Sorolli, zwłaszcza w sposobie podejścia do jasności, dynamiki i drgań koloru, zawsze z nowoczesnym i głęboko osobistym spojrzeniem.

Tematyka, którą podejmuje, wynika z emocjonalnego związku z naturą i krajobrazem: sceny morskie, żeglarze, fauna, kwiaty i miasta przywołujące tworzą uniwersum malarskie naładowane nostalgią i podziwem dla sztuki klasycznej. Jej dzieła nie dążą do dosłownego opisu, lecz do wywoływania wrażeń, budząc w odbiorcy intensywne uczucia i drzemiące wspomnienia.

Obrazy Yuni mają obecność frontalną i otulającą; to dzieła, które należy oglądać na żywo, gdyż fotografia nie potrafi w pełni uchwycić bogactwa impasto, głębi koloru ani energii gestu malarskiego. Szpachelka pozwala mu tworzyć soczyste powierzchnie, nawarstwione warstwami farby, które przekazują solidność, ruch i niemal dotykową ekspresję. Jego dzieło jest zasadniczo celebracją koloru, materii i emocji: obraz, który zaprasza do zatrzymania się, obserwowania i odczuwania.

To dzieło jest przykładem impresjonizmu współczesnego z nutą ekspresjonizmu, w którym tradycyjny martwa natura ożywia się dzięki energii chromatycznej.

Artysta stosuje technikę luźnego impasto, nanosi krótkie i pewne pociągnięcia pędzla, które nadają kwiatom niemal trójwymiarową fakturę na płótnie. Kompozycja wykorzystuje oświetlenie boczne pochodzące z zasugerowanego okna, co pozwala na mistrzowskie operowanie przezroczystości w wazonie ze szkła i błękitnych odbiciach na obrusie. Poprzez tę sztukę malarz stara się przekazywać poczucie witalności, optymizmu i piękna codzienności, przekształcając prosty kąt domu w scenę światła o żywiołowej energii, gdzie natura zdaje się rosnąć poza naczynie.