Yuni R. P (XX) - Londres Eterno

Obraz namalowany przez artystę Yuniesky R. P. techniką oleju na płótnie, w całości wykonywany szpachelką. Wymiary dzieła: 53 × 73 cm, odpowiadające malowaniu, z białym marginesem perymetrycznym dla lepszego montażu lub oprawy.

Prace, po ich sprzedaży, wysyłane są w maksymalnie trzy dni do każdego miejsca na świecie. Każdy egzemplarz jest starannie zapakowany, chroniony papierem i folią bąbelkową, i wysyłany w tubie kartonowej o wysokiej wytrzymałości, gwarantując doskonałą ochronę podczas transportu.

Yuniesky R. P to młody artysta o solidnym wykształceniu zawodowym, który obecnie mieszka i pracuje w Hawanie, Kuba. Jego twórczość wyróżnia bardzo osobisty język malarski, rozwijany niemal wyłącznie za pomocą szpachelki — narzędzia, dzięki któremu buduje kompozycje o dużej sile wizualnej i wyraźnej ekspresji.

Jego malarstwo charakteryzuje się bogatym impastem, luźnymi pociągnięciami i intensywnie kolorową paletą, w której światło i ruch nieustannie ze sobą dialogują. W jego impresjonistycznym traktowaniu dostrzegalny jest wyraźny wpływ Joaquína Sorolli, zwłaszcza w sposobie podejścia do jasności, dynamiki i drgań koloru, zawsze z perspektywy współczesnej i głęboko osobistej.

Tematyka, którą podejmuje, wypływa z emocjonalnego związku z naturą i krajobrazem: sceny morskie, żaglowce, fauna, kwiaty i miasta budujące malarski uniwersum nasycone nostalgią i podziwem dla sztuki klasycznej. Jego prace nie dążą do dosłownego opisu, lecz do wywołania wrażeń, budząc w obserwatorze intensywne uczucia i utajone wspomnienia.

Obrazy Yuni mają nastrój frontalny i otaczający; to dzieła, które trzeba oglądać na żywo, ponieważ fotografia nie oddaje w pełni bogactwa impastu, głębi koloru ani energii gestu malarskiego. Szpachelka pozwala mu budować żywe powierzchnie, na których warstwy farby przekazują solidność, ruch i niemal dotykową ekspresję. Jego twórczość to esencja: celebracja koloru, materii i emocji — obraz, który zaprasza do zatrzymania się, obserwowania i odczuwania.

Dzieło prezentuje się jako ekspresjonizm miejski o romantycznym zarysie, w którym gotycka architektura Londynu reinterpretowana jest przez emocjonalną i dynamiczną soczewkę. Artysta stosuje technikę dynamicznego impasto, wykorzystując szpachelkę do budowy struktur z wyraźnymi pionowymi pociągnięciami, które kontrastują z płynącymi i poziomymi refleksami na mokrym chodniku. Paleta barwna jest mistrzowska w operowaniu kolorami komplementarnymi: głęboki błękit zmierzchu stanowi tło, by żółcie i żarówki w pomarańczach ożywiały okna i latarnie, tworząc atmosferę ciepła pośród chłodu nocą. Dzięki tej pracy malarz usiłuje przekazać majestat czasu i nieustanną energię miasta, sprawiając że widz odczuwa wilgoć otoczenia i szmer tłumu, który rozmazuje się pod złotym blaskiem zegara.