Alessia Pugliese - Quello che non vedi

Co Nie Widzisz

Acrylic on canvas, 2020*

Opis:

“Co Nie Widzisz” to intensywny i magnetyczny portret badający subtelną granicę między tym, co pokazujemy, a tym, co wybieramy przechować.

Kobieca twarz wyłania się z jasnego i lekkiego tła, podczas gdy duży czerwony, żywy i matericzy kwiat częściowo zasłania spojrzenie. To nie gest ukrywania, lecz świadomości: symbol siły cichej, chronionej wrażliwości i głębokiej tożsamości. Oko odsłonięte, bezpośrednie i błyszczące, nawiązuje natychmiastowy kontakt z obserwatorem, tworząc subtelne, lecz potężne napięcie emocjonalne.

Odcienie karminowe i intensywnej czerwieni dialogują z delikatnością kolorytu, generując wyrafinowany i współczesny kontrast. Tekstury kwiatu dodają trójwymiarowości i obecności, czyniąc dzieło żywym i zdolnym do przemiany przestrzeni, w której jest umieszczone.

To dzieło nie jest jedynie portretem — to wizualne oświadczenie o percepcji, tajemnicy i tej części nas, która pozostaje niewidzialna dla innych.

Technika: akryl na płótnie
Rok: 2020
Ostatecznie nałożony lakier ochronny mający zachować połysk i głębię kolorytu w czasie
Krawędzie malowane, gotowe do zawieszenia bez konieczności ramy
Dzieło unikalne, podpisane

Dzieło zdolne stać się punktem centralnym współczesnego wnętrza, przyciągając spojrzenie i wywołując rozmowy. Idealne dla osób poszukujących wyjątkowego, eleganckiego i napełnionego obecnością emocjonalną dzieła.

Biografia

Alessia Pugliese (Napoli, 1986) to włoska artystka, której twórczość łączy tradycję rzemieślniczą Neapolu z silnie tożsamościowym, współczesnym językiem malarskim.

Wykształcona w słynnym „Istituto Caselli – Real Fabbrica di Capodimonte”, od początku rozwija głęboki szacunek do materiału, precyzję detalu i techniczną budowę obrazu. Ta rygorystyczna edukacja wciąż odciszcza piętno na staranności powierzchni i jakości wykonania jej prac.

Po znaczącej drodze jako portrecistka, w której doskonali umiejętność badania ekspresji i psychologicznego wymiaru ludzkiej twarzy, od 2019 roku kieruje swoje badania ku malarstwu bardziej symbolicznemu i narracyjnemu.

Jej twórczość koncentruje się głównie na postaci kobiecej, eksplorując takie tematy jak tożsamość, kruchość, percepcja i wewnętrzna siła. Elementy ikoniczne, florystyczne lub kulturowe splatają się z twarzami, tworząc kompozycje zawieszone między introspekcją a silnym oddziaływaniem wizualnym.

Dzięki wyważonemu użyciu koloru — często zdominowanemu przez intensywne czerwienie i delikatne kontrasty — artystka konstruuje emocjonalnie magnetyczne prace, które potrafią nawiązać bezpośredni dialog z obserwatorom.

Jej prace wpisują się w figurację współczesną z wpływami pop i symbolizmu, wyróżniają się intensywnością narracyjną i scenicznością.