Vincenzo Raimondo - Girl Power

Tytuł: Girl Power

Technika: Akryl na płótnie
Rozmiar: 60 × 90 cm

Girl Power nawiązuje do gestu symbolicznego, który narodził się wśród feministycznych manifestacji lat siedemdziesiątych i stał się symbolem wyzwolenia kobiecego ciała spod tabu i ograniczających interpretacji. Gest ten ujawnił się publicznie w 1971 roku w Paryżu i później rozprzestrzenił się w Europie i Ameryce Północnej jako znak emancypacji, świadomości i przełomu kulturowego.

W obrazie gest jest syntetyzowany za pomocą bezpośredniego i współczesnego języka graficznego, który zachowuje jego pierwotną siłę, nie przekształcając go w jałową prowokację. Dłonie tworzą rozpoznawalną formę, naładowaną pamięcią historyczną i znaczeniem politycznym, podczas gdy neutralne tło izoluje symbol, czyniąc go centralnym, niemal ikonicznym.

Napisane napisy «Girl Power» i «Man Weakness» wprowadzają ironiczny i celowo zaburzony odbiór. To, co historycznie było postrzegane jako kruchość lub słabość kobiet, zostaje odwrócone: siła wywalczana przez kobiety staje się dla mężczyzny utratą kontroli i destabilizacją. To nie atak, lecz zabawa semantycznym odwróceniem, która podważa tradycyjne role władzy.

Girl Power wykorzystuje ironię jako narzędzie krytyczne, przekształcając gest o precyzyjnej historii w obraz aktualny, czytelny i napełniony symbolicznym napięciem. Dzieło, które skłania do refleksji nad tym, jak siła często zależy wyłącznie od perspektywy.

******

Artysta samouk, moja praca nie podąża za stałym stylem, lecz ewoluuje z czasem i doświadczeniami.
Moje malarstwo rodzi się z obserwacji codziennego życia i słuchania emocji.
Podejmuję różne tematy i eksperymentuję z nowymi językami, pozwalając każdemu dziełu odnaleźć własną formę.
Moja sztuka jest instynktowna, esencjonalna i niedoskonała, związana z złożonością istoty ludzkiej i natury.
Sztuka, dla mnie, nie jest dekoracją, lecz autentyczną i doświadczaną obecnością.

W latach 2015 i 2016 byłem finalistą konkursu Sunday Painters organizowanego przez La Stampa, spośród ponad 3 000 wybranych prac.
Oceny były prowadzone przez wykwalifikowaną jurę, z udziałem krytyka Francesco Bonami.
Finaliści zostali zaprezentowani w przeglądzie związanym z Artissima – Międzynarodową Giełdę Sztuki Współczesnej w Turynie. W 2016 roku otrzymałem Pierwszą Nagrodę Krytyki.