Leonor Fini (1907-1996) - Le Amanti






Spędził pięć lat jako ekspert ds. sztuki klasycznej i trzy lata jako komisarz-priseur.
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 128856
Doskonała ocena na Trustpilot.
Leonor Fini, Le Amanti, limitowana technika (56 × 76 cm), ręcznie podpisana i ponumerowana 100/150, w dobrym stanie, wyprodukowana we Francji w latach 60., surrealistyczny styl.
Opis od sprzedawcy
Rzadka i limitowana rycina Leonor Fini o tytule Le Amanti.
Ręcznie ponumerowana ołówkiem 100/150 i ręcznie podpisana ołówkiem przez artystkę po prawej stronie.
Leonor Fini (30 sierpnia 1907 – 18 stycznia 1996) była argentyńsko-italijską malarką surrealistyczną, projektantką, ilustratorką i autorką, znaną z przedstawień silnych i erotycznych kobiet.
Fini urodziła się w Buenos Aires, Argentyna, z Malviną Braun Dubich (urodzoną w Trieście, z niemieckimi, słowiańskimi i weneckimi pochodzeniami) i Herminio Fini (z pochodzeniem z Benevento, Włochy). Herminio był przystojnym i bardzo bogatym mężczyzną, ale także despotycznym z skrajnymi poglądami religijnymi. W ciągu 18 miesięcy od narodzin Leonor Malwina uciekła z dzieckiem z powrotem do Triestu. Leonor dorastała tam i była wydalana ze szkół za buntowniczość. Jako katolik Herminio odmawiał Malwinie rozwodu, który został jej udzielony dopiero w 1919 roku przez włoski sąd. Bójki o opiekę nad dzieckiem często zmuszały Finiego i jej matkę do nagłych ucieczek i noszenia przebrania. W wczesnych latach nastoletnich Fini chorowała na chorobę oka, która zmusiła ją do noszenia opasek na obu oczach. Po wyzdrowieniu postanowiła zostać artystką.
W wieku 17 lat przeprowadziła się do Mediolanu, a galeria w Trieście wystawiła wówczas jeden z jej obrazów. Później otrzymała zlecenie na malowanie portretów od dostojników w Mediolanie, gdzie miała swoją pierwszą wystawę indywidualną w Galerie Barbaroux w 1929 roku. W 1931 roku przeprowadziła się do Paryża, gdy miała 24 lata. Tam poznała Carla Carrà i Giorgio de Chirico, których metafizyczny styl sztuki wywarł wpływ na znaczną część jej twórczości. Poznała także Paula Éluarda, Maxa Ernsta, Georges’a Bataille’a, Henri Cartier-Bressona, Pabla Picassa, André Pieyre de Mandiarguesa i Salvadora Dalí. Fini podróżowała po Europie samochodem z Mandiargues'em i Cartier-Bressonem, podczas gdy Cartier-Bresson zrobił jedno z najsłynniejszych zdjęć z niej nagiej w basenie z ogoloną okolicą łona. Zdjęcie Finiego sprzedano w 2007 roku za 305 000 dolarów – najwyższą cenę zapłaconą na aukcji za jedno z dzieł Cartier-Bressona do tego czasu.
Nie wysyłam poza UE.
Zostanie wysłane w bezpiecznej przesyłce z numerem śledzenia.
Rzadka i limitowana rycina Leonor Fini o tytule Le Amanti.
Ręcznie ponumerowana ołówkiem 100/150 i ręcznie podpisana ołówkiem przez artystkę po prawej stronie.
Leonor Fini (30 sierpnia 1907 – 18 stycznia 1996) była argentyńsko-italijską malarką surrealistyczną, projektantką, ilustratorką i autorką, znaną z przedstawień silnych i erotycznych kobiet.
Fini urodziła się w Buenos Aires, Argentyna, z Malviną Braun Dubich (urodzoną w Trieście, z niemieckimi, słowiańskimi i weneckimi pochodzeniami) i Herminio Fini (z pochodzeniem z Benevento, Włochy). Herminio był przystojnym i bardzo bogatym mężczyzną, ale także despotycznym z skrajnymi poglądami religijnymi. W ciągu 18 miesięcy od narodzin Leonor Malwina uciekła z dzieckiem z powrotem do Triestu. Leonor dorastała tam i była wydalana ze szkół za buntowniczość. Jako katolik Herminio odmawiał Malwinie rozwodu, który został jej udzielony dopiero w 1919 roku przez włoski sąd. Bójki o opiekę nad dzieckiem często zmuszały Finiego i jej matkę do nagłych ucieczek i noszenia przebrania. W wczesnych latach nastoletnich Fini chorowała na chorobę oka, która zmusiła ją do noszenia opasek na obu oczach. Po wyzdrowieniu postanowiła zostać artystką.
W wieku 17 lat przeprowadziła się do Mediolanu, a galeria w Trieście wystawiła wówczas jeden z jej obrazów. Później otrzymała zlecenie na malowanie portretów od dostojników w Mediolanie, gdzie miała swoją pierwszą wystawę indywidualną w Galerie Barbaroux w 1929 roku. W 1931 roku przeprowadziła się do Paryża, gdy miała 24 lata. Tam poznała Carla Carrà i Giorgio de Chirico, których metafizyczny styl sztuki wywarł wpływ na znaczną część jej twórczości. Poznała także Paula Éluarda, Maxa Ernsta, Georges’a Bataille’a, Henri Cartier-Bressona, Pabla Picassa, André Pieyre de Mandiarguesa i Salvadora Dalí. Fini podróżowała po Europie samochodem z Mandiargues'em i Cartier-Bressonem, podczas gdy Cartier-Bresson zrobił jedno z najsłynniejszych zdjęć z niej nagiej w basenie z ogoloną okolicą łona. Zdjęcie Finiego sprzedano w 2007 roku za 305 000 dolarów – najwyższą cenę zapłaconą na aukcji za jedno z dzieł Cartier-Bressona do tego czasu.
Nie wysyłam poza UE.
Zostanie wysłane w bezpiecznej przesyłce z numerem śledzenia.
