Roberto Lazzarini (1951) - Odres





Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 127823
Doskonała ocena na Trustpilot.
Opis od sprzedawcy
Obraz na desce z akrylu o fakturalnej strukturze
Roberto Lazzarini (1951)
Dzieło podpisane
Z certyfikatem autentyczności
Zachęcamy również do odwiedzenia w sieci galerii online "delauretisart", na pewno wam się spodoba!
Biografia
- Roberto Lazzarini rodzi się w Massarosa w 1951 roku, jego korzenie sięgają mocno Versilii, o krok od morza.
Jego droga artystyczna zaczyna się już w młodym wieku, w ciągłym poszukiwaniu i eksperymentowaniu, kto go zna osobiście powiedziałby: dusza w niepokoju, która nie sprzeciwia się duchowi artystycznemu.
Pierwsze dzieła o wyraźnym ekspresjonistycznym charakterze już ukazują silną osobowość i porywczy impuls twórczy, który objawia się w użyciu koloru.
Mieszaniny barwne są energiczne, zdecydowane, często kontrastowe, materia jest bogata i fakturalna.
Przez wiele lat Lazzarini nie potrafi całkowicie oddzielić się od figury, maluje ludzi, domy, drzewa, rzeki, zwierzęta, osadzone w całkowicie szczególnej przestrzeni, gdzie kolor dominuje nad formami.
Jego obrazy nie mają porządku kompozycyjnego i nie podlegają regułom perspektywy, to obrazy umysłu i wewnętrznej rzeczywistości, które materializują się na płótnie w chaotycznym porządku, spontanicznie i gestualnie, nie ma rysunku przygotowawczego, nie ma racjonalnego schematu, pomysł wyłania się gwałtownie i wdziera się w przestrzeń płótna.
Lazzarini używa szpachelki, predyuje ją nad pędzlem, bo znak jest wyraźny, gest wyraża siłę i determinację i nie wraca się.
Z upływem lat, stopniowo oddala się od przedstawiania figuralnego i zaczyna drogę abstrakcji, gdzie wydaje się, że odnalazł swoją drogę do domu.
Nigdy kolor nie był bardziej ekspresyjny, gest szybki i pewny, formy wyłaniają się z głębi zestawień barwnych w ciągłym nachodzeniu na siebie.
Kolaże z 2008 roku oznaczają przejście ku poszukiwaniu głębi lub trójwymiarowości, która nie jest już iluzją i pozorem, kolor umiejętnie dozowany na dwuwymiarowość powierzchni.
Dzięki tym dziełom płótna przyklejone i na siebie nachodzące wyłaniają się z obrazu, tworząc realne cienie i wypukłości, choć delikatnie zauważalne.
Historie sprzedawców
Przetłumaczone przez Tłumacz GoogleObraz na desce z akrylu o fakturalnej strukturze
Roberto Lazzarini (1951)
Dzieło podpisane
Z certyfikatem autentyczności
Zachęcamy również do odwiedzenia w sieci galerii online "delauretisart", na pewno wam się spodoba!
Biografia
- Roberto Lazzarini rodzi się w Massarosa w 1951 roku, jego korzenie sięgają mocno Versilii, o krok od morza.
Jego droga artystyczna zaczyna się już w młodym wieku, w ciągłym poszukiwaniu i eksperymentowaniu, kto go zna osobiście powiedziałby: dusza w niepokoju, która nie sprzeciwia się duchowi artystycznemu.
Pierwsze dzieła o wyraźnym ekspresjonistycznym charakterze już ukazują silną osobowość i porywczy impuls twórczy, który objawia się w użyciu koloru.
Mieszaniny barwne są energiczne, zdecydowane, często kontrastowe, materia jest bogata i fakturalna.
Przez wiele lat Lazzarini nie potrafi całkowicie oddzielić się od figury, maluje ludzi, domy, drzewa, rzeki, zwierzęta, osadzone w całkowicie szczególnej przestrzeni, gdzie kolor dominuje nad formami.
Jego obrazy nie mają porządku kompozycyjnego i nie podlegają regułom perspektywy, to obrazy umysłu i wewnętrznej rzeczywistości, które materializują się na płótnie w chaotycznym porządku, spontanicznie i gestualnie, nie ma rysunku przygotowawczego, nie ma racjonalnego schematu, pomysł wyłania się gwałtownie i wdziera się w przestrzeń płótna.
Lazzarini używa szpachelki, predyuje ją nad pędzlem, bo znak jest wyraźny, gest wyraża siłę i determinację i nie wraca się.
Z upływem lat, stopniowo oddala się od przedstawiania figuralnego i zaczyna drogę abstrakcji, gdzie wydaje się, że odnalazł swoją drogę do domu.
Nigdy kolor nie był bardziej ekspresyjny, gest szybki i pewny, formy wyłaniają się z głębi zestawień barwnych w ciągłym nachodzeniu na siebie.
Kolaże z 2008 roku oznaczają przejście ku poszukiwaniu głębi lub trójwymiarowości, która nie jest już iluzją i pozorem, kolor umiejętnie dozowany na dwuwymiarowość powierzchni.
Dzięki tym dziełom płótna przyklejone i na siebie nachodzące wyłaniają się z obrazu, tworząc realne cienie i wypukłości, choć delikatnie zauważalne.

