Antonio Sciacca (1957) - Il Canto Rosso del Tempo

W L’Ultimo Incanto della Rosa e il Segreto dell’Attica Antonio Sciacca tworzy martwą naturę, która jednocześnie jest delikatna i klasyczna, intymna, lecz przesycona antykiem. Trzy różowe róże rozkwitają w różnych fazach, zawieszone na tej kruchej granicy między pełnią a upadkiem. Ich płatki mają miękkość niemal dotykalną, delikatnie połyskując w świetle na ciemnym, stonowanym tle.

Kwiaty wyłaniają się z wazy w stylu Atiki, której powierzchnia zdobiona jest sylwetkami klasycznych postaci w stylu starożytnej ceramiki greckiej. Odwołanie do Attiki osadza obraz w rodowodzie mitu, teatru i kultu. Naczynie staje się czymś więcej niż pojemnikiem; jest nosicielem odziedziczonej pamięci. Nad nim róże mówią o bezpośredniości i przejściowości. Razem tworzą cichy dialog między tym, co trwa, a tym, co nieuchronnie przemija.

Czerwona draperia pod wazą wprowadza subtelny teatralny undertone, przypominający scenę lub ołtarz. Jak w wielu pracach Sci accy, przedmioty nie są jedynie zestawione, lecz umieszczone w symbolicznym napięciu. Róże, często kojarzone z pięknem, tajemnicą i miłością, pojawiają się tutaj w swojej „ostatniej cz arności”, ich blask podniesiony właśnie dlatego, że jest przemijający. Waza attycka, przeciwnie, sugeruje ciągłość i kulturową trwałość.

Światło operuje oszczędnie, łagodząc krzywizny ceramiki i płatków. Kompozycja zaprasza do powolnego patrzenia, zachęcając widza do odczuwania bezruchu przed zniknięciem — ostatniego świetlnego momentu, zanim płatki opadną.

—

Antonio Sciacca (ur. 1957, Katanej) jest znany ze swoich wyrafinowanych martwych natur i prac figuratywnych, opartych na klasycznej kompozycji i współczesnej refleksji. Jego malarstwo znajduje się w prywatnych kolekcjach w całej Europie i było szeroko prezentowane we Włoszech i za granicą.

Havisham & Co.
Prezentuje Havisham & Co., reprezentującą artystów, których praktyka zachowuje i reinterpretowuje język europejskiego malarstwa.

Instagram: @havishamandco
www.havishamandco.com