Breveglieri Cesare (1902-1948) - Studio di case





| € 1 |
|---|
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 128779
Doskonała ocena na Trustpilot.
Studio di case, obraz olejny z okresu 1930–1940 autorstwa włoskiego artysty Cesare Breveglieri (1902–1948), sprzedawany w ramie.
Opis od sprzedawcy
Dzieło już przeszło na aukcję w domu aukcyjnym Santagostino Aste Torino.
Wymiary wraz z ramą wynoszą 56 x 48 x 5.
Wysyłka realizowana jest w opakowaniu wzmocnionym.
CESARE BREVEGLIERI, malarz milanowski, uczęszczał do Akademii Brera.
Uwielbiał Picasso i Matisse, ale szczególnie przyciągali go Utrillo i Rousseau, ponieważ byli bliżsi jego poetickiemu światu.
Nauczyli go dostrzegać urok codzienności, tego, co dzieje się na naszych oczach każdego dnia, i w nie wnikać, nie dając się zwieść pozorom.
Działał aktywnie i uczestniczył w życiu kulturalnym Milanu, utrzymując przyjaźń z wieloma malarzami, w tym z Carlo Carrą, któremu wykonał portret, oraz Filippo De Pisis, którego cenił za spontaniczność i radość tworzenia.
Spędził ostatnie lata w Brianzie, gdzie żył spokojnie i malował zieloną wieś, rolników, pola kukurydzy, małe kościoły, most w Paderno, z tym samym drobiazgowym uczuciem, z jakim w Mediolanie potrafił uchwycić atmosferę i postacie Teatru Gerolamo i San Siro, a także na wybrzeżu, ludzi spacerujących po nadmorskiej promenadzie w towarzystwie palm, zdobywając miano L’Utrillo Italiano.
Zwłoki malarza spoczywają na Cimitero Monumentale w Mauzoleum Garbin przeznaczonym dla wybitnych artystów milanowskich.
Dzieło już przeszło na aukcję w domu aukcyjnym Santagostino Aste Torino.
Wymiary wraz z ramą wynoszą 56 x 48 x 5.
Wysyłka realizowana jest w opakowaniu wzmocnionym.
CESARE BREVEGLIERI, malarz milanowski, uczęszczał do Akademii Brera.
Uwielbiał Picasso i Matisse, ale szczególnie przyciągali go Utrillo i Rousseau, ponieważ byli bliżsi jego poetickiemu światu.
Nauczyli go dostrzegać urok codzienności, tego, co dzieje się na naszych oczach każdego dnia, i w nie wnikać, nie dając się zwieść pozorom.
Działał aktywnie i uczestniczył w życiu kulturalnym Milanu, utrzymując przyjaźń z wieloma malarzami, w tym z Carlo Carrą, któremu wykonał portret, oraz Filippo De Pisis, którego cenił za spontaniczność i radość tworzenia.
Spędził ostatnie lata w Brianzie, gdzie żył spokojnie i malował zieloną wieś, rolników, pola kukurydzy, małe kościoły, most w Paderno, z tym samym drobiazgowym uczuciem, z jakim w Mediolanie potrafił uchwycić atmosferę i postacie Teatru Gerolamo i San Siro, a także na wybrzeżu, ludzi spacerujących po nadmorskiej promenadzie w towarzystwie palm, zdobywając miano L’Utrillo Italiano.
Zwłoki malarza spoczywają na Cimitero Monumentale w Mauzoleum Garbin przeznaczonym dla wybitnych artystów milanowskich.

