R. Rondelli (1977) - Esplosione Primaverile

Artysta: R. Rondelli
Titolo: Esplosione Primaverile
Tecnica: Olio su tela
Dimensioni: 40 x 30 cm

W centrum kompozycji dominuje wysoki, głęboko czerwony i ziemisty, niemal karminowy odcień, który pełni rolę gelu koloryzującego i strukturalnego. Jego szkliwiona powierzchnia łapie ciepłe refleksy i ciemne cienie, nadając naczyniu niemal rzeźbiarską obecność — solidną, a zarazem pulsującą życiem.
Z szerokiego szyjowego kielicha wyłania się kaskada bujnych kwiatów, kontrolowana eksplozja płatków i łodyg, która wydaje się mieć zaraz wyjść poza krawędź płótna. Pędzel użyty jest hojny, materialny, naładowany czystym kolorem naniesionym pewnym i widocznym gestem: grube, kremowe biele dalii i margaretek zestawione z pastelowymi różami i nasyconym magentą piwonii, podczas gdy błyski czerwieni karmazynowej i intensywnej purpury rozpalają serce maków orientalnych.
Na lewo wnika nuta głębokiej lazurowej cyjanowej — być może irysa lub delphinium — która przecina dominuje ciepłe barwy palety, tworząc energiczny i niezbędny kontrast dopełniający; błękit wibruje przeciwko wypalonemu pomarańczowi i żółci ochrowej pylników i drobnych kwiatostanów, jak iskierki światła słonecznego złapane w materii malarskiej.
Konstrukcja nie podąża za sztywym, symetrycznym schematem: kwiaty nachodzą na siebie, nakładają się, niektóre pochylone na zewnątrz, jakby pchnięte przez niewidoczny wiatr, inne zwinięte w miękkie krzywizny. Opadłe płatki — delikatnie różowe, białe nite na karminowe smugi — spoczywają na pierwszym planie na podłożu, w towarzystwie ciemnozielonych liści i fragmentów połamananych łodyg, świadczących o kruchości i efemerycznej hojności przyrody przyciętej.
Tło zostało potraktowane ciepłą przezroczystością, miękkie złote okrągłości ochrowych, które zlewają się w dół w brązowo-czerwienie, tworząc intymną i otulającą niszę, która jeszcze bardziej podkreśla paletę kwiatową, nigdy nie rywalizującą z nią. Światło pochodzi z lewej strony, z góry, modelując objętości kolorem cieni — oliwkowe zielenie, delikatne fiolety, przezroczyste czerwienie — i pozwalając najczystszym bielom uchwycić punkty maksymalnego oświetlenia.
Podpis „R. Rondelli” pojawia się w dolnym prawym rogu, wykonany pewnym, kaligraficznym ruchem, jakby suto potwierdzał radosną natychmiastowość tego świętowania koloru i witalności wiosny. Dzieło emanuje natychmiastowością emocjonalną, czystą przyjemnością malarstwa en plein air przetłumaczoną na atelier, gdzie spontaniczność gestu łączy się z solidną świadomością kompozycyjną.