Palladio - Piante e Prospetti d’Architettura - 1818

KOPIA PALLADIA, WYKUPIONA PRZEZ WARRENA HASTINGA PODCZAS JEGO GRAND TOUR W ITALII
42 Wielkich tablic architektury Palladiego.
Ten egzemplarz ma historyczny pochodzenie: należał bowiem do Warrena Hastingsa Andersona, który osobiście kupił go w Vicenzie w 1819 podczas podróży po Włoszech w trakcie swojego Grand Tour.
Vicentyjska edycja z 1818 r. „Piante e prospetti d’architettura di Andrea Palladio”, która stanowi jedną z najbardziej sugestywnych świadectw międzynarodowego powodzenia palladianizmu w epoce neoklasycznej. Tom zawiera ryciny głównych architektur zaprojektowanych przez Palladio w Vicenzie i okolicy, wraz z dodatkowymi przykładami pochodzącymi z jego szkoły.
Dzieło otwiera się rytowanym portretem wielkiego architekta wykonanym przez Zaccarię Costiniero i kontynuuje bogaty zbiór tablic architektonicznych poświęconych willom, pałacom i monumentalnym obiektom palladańskim.
MARKET VALUE
Kolekcje ilustrowane poświęcone architekturze palladiane utrzymują solidną obecność na międzynarodowym rynku antyków. Vicentyjska edycja z 1818 r., kompletna z tablicami i rytowanym portretem, najczęściej pojawia się na rynku w przedziale od około 1 700 do 3 500 euro. Jednak egzemplarze z udokumentowaną pochodnią z Grand Tour lub z rozpoznawalnymi kolekcjonerami mogą być znacznie bardziej atrakcyjne dla rynku kolekcjonerskiego, czasem przekraczając standardowy zakres wyceny.

OPIS FIZYCZNY I STAN
Rytowany portret Andreasa Palladiego w przedfrontalu wykonany przez Zaccarię Costiniero, frontispis rytowany i 42 rysunkowe tablice calcograficzne złożone lub dwustronne, przedstawiające projekty, przekroje i planów budynków palladańskich. Zasób ilustracyjny dokumentuje wille, pałace i architekturę zaprojektowaną przez Palladiego lub wywodzącą się z jego szkoły na terenie Vicenzy. Delikatne ślady wilgoci na marginesach kart ostatnich stron w całości egzemplarza; ogólnie egzemplarz czysty i dobrze zachowany. Strony 4 nn. 42 tablic.
Występują także dwie dodatkowe notatki o posiadaniu wykonane ołówkiem z XX wieku. Okładka w kolorze kartonów z etykietą w skórce na grzbiecie; kartki pokryte dawnym manuskryptem. W dawnych książkach, o wielo‑wiekowej historii, mogą występować pewne niedoskonałości, nie zawsze odnotowywane w opisie.

PEŁNY TYTUŁ I AUTOR
Le Piante e li Prospetti d’Architettura di Andrea Palladio esistenti in Vicenza coll’aggiunta de’ megliori pezzi derivati dalla sua Sciola ultimamente delineati ed incisi.
Vicenza, [Tipografia Parise], 1818
Andrea Palladio

KONTEKST I ZNACZENIE
Zbiór należy do długiej tradycji wydawniczej poświęconej twórczości Andreasa Palladiego, jednego z najbardziej wpływowych architektów w historii Zachodu. Po publikacji Czterech ksiąg architektury w 1570 r. język palladiański stał się jednym z fundamentalnych modeli architektury europejskiej. W XVII i XVIII wieku palladianizm rozprzestrzenił się głównie w Anglii, gdzie silnie wpływał na architekturę rezydencji arystokratycznych i dużych zespołów miejskich.

W tym kontekście miasto Vicenza przyjęło rolę niemal symboliczną dla architektów i uczonych europejskich. Odwiedzanie Vicenzy oznaczało bezpośrednie konfrontacje z oryginalnymi architekturami mistrza i z kulturowym krajobrazem, w którym się narodziły. Zbiory planów i prospektów, takie jak ten wydany w 1818 r., stanowiły kluczowe narzędzia do badania i międzynarodowego rozpowszechniania języka palladianizmu, oferując systematyczny wizualny repertuar jego architektur.

Egzemplarz opisany tutaj posiada ponadto szczególnie znaczące pochodzenie. Tom został zakupiony w Vicenzie w 1819 r. przez Warrena Hastingsa Andersona (1796–1875) z Beldornie Tower, Ryde, Isle of Wight. Anderson należał do brytyjskiej, wykształconej i aktywnie uczestniczącej w kręgu kulturowym Grand Tour rodziny. Grand Tour był podróżą formacyjną, która w XVIII i XIX wieku zabierała młodych arystokratów i uczonych angielskich do Włoch, aby studiować bezpośrednio wielkie dzieła sztuki i architektury.

To, że książka została zakupiona w Vicenza, samym mieście Palladiego, stanowi konkretny dowód na międzynarodową cyrkulację idei palladiańskich i rolę miasta weneckiego jako uprzywilejowanego celu architektonicznego pielgrzymstwa europejskiego.

BIOGRAFIA AUTORA
Andrea Palladio urodził się w Padwie w 1508 roku i zmarł w Vicenzie w 1580. Uważany za jednego z największych architektów tradycji zachodniej, opracował język architektoniczny oparty na interpretacji wzorców starożytnej Rzymian i rygorystycznym posługiwaniu się proporcją geometryczną. Jego villae w Veneto, pałace miejskie Vicenzy i kościoły weneckie stanowią jedne z najwybitniejszych przykładów renesansowej architektury. Dihydr I quattro libri dell’architettura (1570) miał szeroką dystrybucję i przyczynił się do powstania prawdziwej międzynarodowej tradycji, znanej jako palladianizm.

HISTORIA WYDANIA I OBIEG
Kolekcje planów i prospektów Palladiego były wydawane w Vicenzy między XVIII a XIX wiekiem z celem dokumentowania i zachowania architektonicznego dorobku mistrza. Edycja z 1818 r. należy do tej tradycji i odzwierciedla odnowioną uwagę po architekturze klasycznej w okresie neoklasycyzmu. Te tomy szeroko krążyły wśród architektów, uczonych i podróżników europejskich, stając się narzędziami badawczymi i obiektami kolekcjonerskimi cenionymi podczas Grand Tour.

BIBLIOGRAFIA I ODWOŁANIA
ICCU / OPAC SBN – katalogacje edycji vicentyńskich z XVIII i XIX wieku z palladiańskiej kolekcji.
WorldCat – zapisy bibliograficzne vicentyńskich reprint Palladia z XIX wieku.
Ackerman, James S., Palladio.
Wittkower, Rudolf, Architectural Principles in the Age of Humanism.
Kruft, Hanno-Walter, A History of Architectural Theory from Vitruvius to the Present.