Baptiste Laurent - Baigneuse qui fume

"Nurkarka paląca", 102x104cm, 2018 akryl i posca na papierze.
Podpisane z tyłu, wysłane zwinięte.

Bio artysta/
Baptiste Laurent (1980, Nantes) jest artystą wizualnym, który mieszka i pracuje
w Madrycie i Paryżu.
Wystawiał się w różnych instytucjach artystycznych i kulturalnych,
w tym Institut français de Madrid, Le Palais de Tokyo, Galeria La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance française, Museo Nacional de Antropología, Galeria FL.
Jego tradycyjnym mediumem jest malarstwo, ale pracuje także w rzeźbie i rozwija projekty o silnym komponencie literackim, społecznym i antropologicznym.
W jego najnowszych publikacjach i wystawach, "Conversaciones y puñetazos", "Mauvaises Tournures", "Bajo el Mismo Mar" i "Exit",
has he repeatedly experimented with collaborative creative work with other visual artists and literary authors.
Jako artysta anty-akademicki i eklektyczny, lubi synkretyzować style malarskie, oscylując między narracją neo-figuratywną, malarstwem graficznym a ekspresjonistyczną abstrakcją.
Założyciel wspólnej pracowni 'Latolier' w dzielnicy Usera w Madrycie, prowadzi dynamiczną społeczność hiszpańskich i międzynarodowych artystów wizualnych.

Serie Exit/
Exit to seria prac plastycznych i książki, które były tematem trzech wystaw, w Alliance Française de Madrid, Museo Antropológico de Madrid i Galerii Gazzambo w 2018 i 2019.
Wyważona między malarstwem a rzeźbą, seria Exit jest malarskim i wyobrażeniowym opisem podróży migranta, wygnania i ostatecznego sukcesu.
Rzeźby powstały podczas warsztatu w Museo Antropológico de Madrid, we współpracy z imigrantami z Senegalu w Madrycie. Mame Mbaye (jeden z uczestników tego warsztatu), sprzedawca uliczny, zmarł na zawał serca podczas ucieczki ulicami Madrytu przed policją.
To tragiczne wydarzenie wywołało powszechny bunt w dzielnicy Lavapiés.
Jako hołd dla Mame Mbaye, seria odnosi się do zbioru odlewów gipsowych twarzy ludów tubylczych wystawianych w Muzeum Antropologicznym. To konfrontacja kontrastuje z formalnymi nawiązaniami do rzeźby nauk społecznych, tradycyjnej ceramiki, masek zmarłych, sztuki orientalizmu i trofeów.
Wpływ tej mieszanki sprzecznych efektów ma na celu odzwierciedlenie paradoksów odbioru uchodźców w Europie.
Bez rygoru, który charakteryzuje podejście antropologa czy naukowca, ale naśladując ich procesy, celem jest naszkicowanie subiektywnego przekroju nowych ludzkich postaci żyjących w Europie