Arno Fischer - New York (MINT CONDITION) - 2006

Jest to aukcja 5Uhr30.com, Kolonia, Niemcy.
DZIĘKUJEMY WSZYSTKIM NA CAŁYM ŚWIECIE ZA WASZE WSPARCIE.

5Uhr30.com gwarantuje szczegółowe i precyzyjne opisy, 100% ochronę, 100% ubezpieczenie i wspólną wysyłkę na cały świat.

IDEALNA OKAZJA do zakupu tej małej, BARDZO PIĘKNEJ, SZEROKO NIEZNANEJ, SILNIE LIMITOWANEJ książki fotograficznej o Nowym Jorku autorstwa Arno Fischera, najbardziej znanego niemieckiego fotografa z NRD – w NOWYM STANIE.

Ograniczona edycja do 400 egzemplarzy – wydana na wystawę „Arno Fischer. Fotografie” w 2006 roku w „Städtische Galerie Sonneberg”.

Prezentuje zdjęcia z pobytu Fischera w Nowym Jorku w latach 1978–1984.

Nowa, w stanie nienaruszonym, nieczytana – EGZEMPLAR KOLLEKCJONERA.

Städtische Galerie Sonneberg, Sonneberg. 2006. Pierwsze wydanie, pierwsze druku.

Twarda oprawa (jak wydano). 160 × 185 mm. 56 stron. 33 zdjęcia. Zdjęcia: Arno Fischer. Projekt: Peter Schneider. Tekst: Heiner Müller, Jutta Voigt. Tekst po niemiecku.

Świetne, szeroko nieznane wydanie Arno Fischera – w doskonałym stanie.

„Arno Fischer był niemieckim fotografem i nauczycielem uniwersyteckim. Ojciec Arno Fischera pracował jako typesetter. Arno uczęszczał do szkoły lokalnie od 1933 do 1941, gdy rozpoczął szkolenie w zakresie stolarstwa (rzeźba z drewna/modele, wypróbowanie form). W wieku 17 lat wstąpił do armii w 1944/45, kończąc swoją służbę wojskową jako jeniec wojenny przetrzymywany przez Brytyjczyków, którzy zwolnili go w 1946 roku.
Mógł wznowić życie cywilne w 1947 r., studiując w Akademii Sztuk Käthe Kollwitz w Berlinie, gdzie początkowo uczęszczał na zajęcia rysunku, zanim przeszedł na (drew) rzeźbę. W 1948 przeniósł się do Berliner Weißensee Kunsthochschule, gdzie kontynuował studia rzeźby i gdzie pozostawał do 1951 r. Do tego czasu podział polityczny Berlina między wschodnią częścią, którą administrowały Siły Zueny (Sowiety), a zachodnimi częściami miasta, podzielonymi na trzy sektory kontrolowane odpowiednio przez Francję, Brytanię i Amerykę, wyglądał na bardziej stabilny niż wcześniej oczekiwano kilka lat wcześniej, a przeprowadzka do Weißensee oznaczała przeprowadzkę z zachodniego Berlina na wschodni. W 1951 ponownie przeniósł się, a od 1951 do 1953 był studentem w (niedawno przemianowanej) Akademii Sztuk Weißensee w Berlinie Zachodnim, studiując rzeźbę pod kierunkiem Alexandra Gondy.
Później Fischer wspominał, że zrobił pierwsze zdjęcie w 1944 r., gdy Berlin płonął, podczas upadku Niemiec wojnę. Nie otrzymał formalnego szkolenia w fotografii; lecz po 1944 r. nie stracił zainteresowania nią, a wraz z postępem studiów stał się świadomy, że prawdopodobnie nigdy nie zarobi zbyt dużo na rzeźbie. Jego przejście do świata fotografii zaczęło się w 1955/56 rokiem jako asystent laboratorium w instytucie rentgenowskim. W 1956 r. powrócił do Weißensee Akademii Sztuk z mandatem założyć archiwum, pracować jako ogólny asystent i „robić zdjęcia”. Do 1957 r., nadal bez formalnego szkolenia fotograficznego, miał pracę w Akademii jako Starszy Asystent Prof. Klausa Wittkugela, którą utrzymał do 1971 r.

Ponadto podjął zlecenia foto-reporterskie dla mody i magazynu kobiecego Sibylle oraz innych czasopism. Rosnący dorobek w fotografii mody i podróży z drugiej połowy lat pięćdziesiątych został wyraźnie wpisany w nowy nurt „Life photography”. Fischer później powiedział, że celem jego pracy fotograficznej było dokumentowanie kondycji społeczeństwa, relacji międzyludzkich, istoty jednostki i jej/jej istnienia. Te cechy są obficie widoczne w „Situation Berlin”, innym projekcie, nad którym pracował w latach 1953–1960. Do 1960 r. pracował bardzo intensywnie nad przygotowaniem do publikacji przez „Edition Leipzig” zebranej kolekcji, oddając nastroje i widoki szybko zmieniającego się miasta w latach 50. Obrazy z książki, które były już w pełni opisane i gotowe do premiery, były prezentowane na stoisku wydawcy na Targach Książki w Lipsku jesienią 1961 r. Targi odbywały się niedługo po tym, jak rząd nagle rozpętał gorączkowy ruch budowy Muru Berlińskiego, który przez najbliższe prawie trzy dekady odcinał W Berlin Wschodni od Zachodu. Grupa urzędników zatrzymała się przy stoisku wydawcy, by obejrzeć niektóre zdjęcia wystawione pod szyldem „Situation Berlin”. Jeden z nich powiedział do reszty urzych: „Berlin ist kein Situation mehr” („Berlin nie jest już sytuacją”). Odnosiło się to do sposobu, w jaki exodus Niemców Wschodnich na Zachód przez Berlin był blokowany przez nowy mur, ale dla Arno Fischera i jego wydawców oznaczało to, że „Situation Berlin” nie zostanie opublikowana w najbliższym czasie.

Kiedykolwiek zapytywano Fischera, czy w obliczu doświadczeń z „Situation Berlin” kiedykolwiek skusił się uciec z NRD, ale chociaż czasami napotykał ograniczenia biurokratyczne państwa, generalnie akceptował sytuację, w jakiej się znalazł. Zmiana redaktora naczelnego w „Sibylle” dała mu wolność do rozwijania, stosowania i promowania własnych pomysłów na fotografię mody, a status wybitnego fotoreportera dawał mu znakomite uprawnienia podróżnicze: niektóre z jego najbardziej znanych zdjęć mody/celebrytów, zwłaszcza zestaw z Marlene Dietrich z 1964 r., zostały wykonane podczas podróży służbowych w Moskwie. W 1965/66 roku wraz z grupą podobnie myślących fotografów z NRD założył Grupę Fotograficzną, która w 1969 r. stała się znana jako „Direkt”. Wzajemna akceptacja środowiska i środowiska również objawiała się w gościnnych wykładach, które prowadził w latach 1972–1974 w Wyższej Akademii Sztuk Plastycznych (HGB / Hochschule für Grafik und Buchkunst) w Lipsku. Od 1975 do 1982 roku, wspólnie z Peterem Voigtem, odpowiadał za wybór zdjęć prezentowanych na Słupach Wyświetlających Obraz, ustawionych przy Forum Marks-Engelsa, które zawierało politycznie ważny Pomnik Marksa i Engelsa Ludwiga Engelhardta. W 1981 Fischer brał udział w współzałożeniu Grupy Roboczej Fotografów w narodowym Stowarzyszeniu Artystów Wzrokowych (VBK), a w 1983 podjął kontrakt dydaktyczny z powrotem w HGB, gdzie między 1985 a 1993 pełnił funkcję profesora Fotografii.
(Wikipedia)