Robert Capa - Slightly Out of Focus - 1947

GREAT, Wczesny, RZADKI TYTUŁ Roberta Capy (1913-1954) z 1947 r. (!), szeroko uważany za
JEDNO Z NAJLEPSZYCH, ALE JAKO NAJ SŁYNniejszy FOTOGRAF WOJENNY WSZECH CZASÓW.

ZE SZCZEGÓLNIE RZADKĄ ORYGINALNĄ OKŁADKĄ OCHRONNĄ (!).
Niestety książka to egzemplarz z biblioteki z licznymi znakami, ale okładka ochronna jest dość dobrze zachowana.
Więc jeśli masz już książkę w czystym stanie i potrzebujesz bardzo rzadkiej oryginalnej okładki ochronnej w stanie bardzo dobrym, będzie to doskonałe połączenie do Twojej kolekcji.

JEDNO Z JEGO NAJWAŻNIEJSZYCH DZIEŁ autorstwa legendarnego fotoreportera wojennego, wymienione tu:
- Martin Parr, The Photobook, tom 1, strony 28/29
- Andrew Roth, Book of 101 books, strony 126/127
- Hasselblad Center, strony 176/177
- 802 książek kolekcji M.+M. Auer, strona 324

Ilustrowane całkowicie czarno-białymi fotografiami i tekstem Roberta Capy o II wojnie światowej.

To oferta 5Uhr30.com (Ecki Heuser, Kolonia, Niemcy).
5Uhr30.com gwarantuje szczegółowe i dokładne opisy, 100% ochronę,
100% ubezpieczenie i łączone wysyłki na całym świecie.

Henry Holt and Co., New York. 1947. Pierwsze wydanie, pierwsze drukowanie.

Oryginalna twarda oprawa w płótnie z oryginalną okładką ochronną. 170 x 235 mm. 244 strony. 118 czarno-białych fotografii. Zdjęcia: Robert Capa. Język: angielski.

Stan:
Okładka ochronna robi duże wrażenie, dość dobrze zachowana, z drobnymi mankamentami, takimi jak drobne pęknięcia i lekkie otarcia wokół krawędzi oraz na grzbiecie; drobne braki na górze i dole grzbietu. Książka świeża, bez zżółknięć, lecz jest to egzemplarz z biblioteki z licznymi stemplami i znakami bibliotecznymi na początku, na stronach tytułowych i na końcu; cały tekst i wszystkie strony ze zdjęciami czyste, bez znaków. Ogólnie okładka ochronna w stanie dobrym, książka w stanie złym, więc w sumie tylko w stanie dobrym.

Wyjątkowa publikacja z fotografiami Roberta Capy – z oryginalną okładką ochronną.

Robert Capa to jeden z najbardziej znanych fotoreporterów XX wieku. Urodzony jako Endre Ernő Friedmann w żydowskiej rodzinie krawców, studiował w Berlinie, a następnie uciekł do Paryża w 1933 r. Szybko zyskał międzynarodową reputację dzięki zdjęciom z hiszpańskiej wojny domowej, później przeniósł się do Nowego Jorku w 1939 r. Relacjonował II wojnę światową jako fotograf sojuszniczy, współzałożył Magnum Photos w 1947 r. (między innymi z Chimem) i stworzył kilka książek opartych na swoich zdjęciach z podróży po Europie, ZSRR i Izraelu. Zmarł po wejściu na minę w 1954 r.
Od 1936 r. Capowy relacjonowanie hiszpańskiej wojny domowej ukazywało się regularnie. Jego zdjęcie lojalystycznego żołnierza, który dopiero co został śmiertelnie ranny, przyniosło mu międzynarodową sławę i stało się potężnym symbolem wojny. Po śmierci towarzyszki Gerdy Taro w Hiszpanii, Capa udał się do Chin w 1938 r. i rok później osiedlił się w Nowym Jorku. Jako korespondent w Europie fotografował II wojnę światową, relacjonując desant amerykańskich sił na plaży Omaha podczas D-Day, wyzwolenie Paryża i Bitwę o Bulge. 3 grudnia 1938 r. Picture Post przedstawił „Największego fotografa wojennego na świecie: Robert Capa” w zeszycie 26 zdjęć z hiszpańskiej wojny domowej. Jednak „największy fotograf wojenny” nienawidził wojny. Urodzony jako Andre Friedmann wśród żydowskich rodziców w Budapeszcie w 1913 r., studiował politologię w „Deutsche Hochschule fuer Politik” w Berlinie. Wypędzony z kraju przez groźbę reżimu nazistowskiego osiadł w Paryżu w 1933 r. Reprezentowali go Alliance Photo i spotkał dziennikarkę i fotograf Gerda Taro. Razem stworzyli „sławnego” amerykańskiego fotografa Roberta Capę i zaczęli sprzedawać jego odbitki pod tym imieniem. Poznał Pabla Picassa i Ernesta Hemingwaya, zawarł przyjaźnie z innymi fotografami David’em „Chim” Seymourem i Henri Cartier-Bresson. W 1947 r. Capa założył Magnum Photos razem z Henri Cartier-Bresson, Davidem Seymourem, George’em Rodgerem i Williamem Vandivertem. 25 maja 1954 r. fotografował dla Life w Północnym Wietnamie, kiedy nadepnął na minę i zginął. Francuska armia odznaczyła go pośmiertnie Croix de Guerre z palmą. Nagroda Robert Capa Gold Medal została ustanowiona w 1955 r. by nagradzać wyjątkowe zasługi zawodowe. Pojawiały się zarzuty, że słynne zdjęcie Capy, zatytułowane „Loyalist Militiaman at the Moment of Death, Cerro Muriano, September 5, 1936” było fałszywką, które po raz pierwszy ujawniły się w 1975 r., a kontrowersje trwały przez dekady, aż do przełomowego odkrycia w sierpniu 1996 r., kiedy Rita Grosvenor, brytyjska dziennikarka mieszkająca w Hiszpanii, napisała artykuł o Hiszpanie imieniem Mario Brotóns Jordá, który zidentyfikował Spadającego Żołnierza jako Federico Borrell Garc’a i potwierdził w archiwach rządu hiszpańskiego, że Borrell zginął w bitwie pod Cerro Muriano 5 września 1936 r.