Leonor Fini (1907-1996) - Le Amanti






Specjalizuje się w pracach na papierze i Nowej Szkole Paryża. Były właściciel galerii.
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 130049
Doskonała ocena na Trustpilot.
Leonor Fini, Le Amanti, ręcznie podpisana litografia limitowana (96/150) w dobrym stanie, 56 × 76 cm, wyprodukowano we Francji w okresie surrealizmu (1960–1970), sprzedawana przez właściciela lub pośrednika.
Opis od sprzedawcy
Rzadkie i limitowane akwaforty Leonor Fini o tytule Le Amanti.
Ręcznie ponumerowana ołówkiem 96/150 i ręcznie podpisana ołówkiem przez artystkę po prawej stronie.
Leonor Fini (30 sierpnia 1907 – 18 stycznia 1996) była argentyńsko-włoską malarką surrealistyczną, projektantką, ilustratorką i autorką, znaną z przedstawień silnych i erotycznych kobiet.
Fini urodziła się w Buenos Aires w Argentynie, córką Malviny Braun Dubich (urodzonej w Trieście, o pochodzeniu niemieckim, słowiańskim i weneckim) i Herminia Finiego (o pochodzeniu z Benevento, Włochy). Herminio był przystojnym i bardzo bogatym człowiekiem, ale także tyranem z skrajnymi poglądami religijnymi. W ciągu 18 miesięcy od narodzin Leonor Malwina uciekła z dzieckiem z powrotem do Trieście. Leonor dorastała tam i była wyrzucana z różnych szkół za buntowniczość. Będąc katoliczką, Herminio odmówił Malwinie udzielenia rozwodu, który został jej przyznany dopiero w 1919 roku przez włoski sąd. Spory o opiekę często zmuszały Finì i jej matkę do nagłych ucieczek i przebierania się. W młodym okresie nastoletnim choroba oczu zmusiła Fini do noszenia bandaży na obu oczach. Po wyzdrowieniu postanowiła zostać artystką.
W wieku 17 lat przeprowadziła się do Mediolanu, a galeria w Trieście wystawiła wówczas jedno z jej obrazów. Następnie otrzymała zlecenia na portrety od dostojników w Mediolanie, gdzie w 1929 roku miała swoją pierwszą wystawę indywidualną w Galerie Barbaroux. Przeniosła się do Paryża w 1931 roku, gdy miała 24 lata. Tam poznała Carlo Carrà i Giorgia de Chirico, których metafizyczny styl sztuki wywarł duży wpływ na jej twórczość. Poznała także Paula Éluarda, Maxa Ernsta, Georges’a Bataille’a, Henri Cartier-Bressona, Pabla Picassa, André Pieyre de Mandiarguesa i Salvadora Dalí. Fini podróżowała samochodem po Europie z Mandiargues’em i Cartier-Bressonem, podczas której Cartier-Bresson zrobił jedno ze swoich najsłynniejszych zdjęć jej nagiej w basenie z ogoloną łonową. Zdjęcie Fini sprzedano w 2007 roku za 305 000 dolarów – najwyższą cenę zapłaconą na aukcji za jedno z dzieł Cartier-Bressona do tego czasu.
Nie wysyłam poza UE.
Zostanie wysłane w bezpiecznej przesyłce z numerem śledzenia.
Rzadkie i limitowane akwaforty Leonor Fini o tytule Le Amanti.
Ręcznie ponumerowana ołówkiem 96/150 i ręcznie podpisana ołówkiem przez artystkę po prawej stronie.
Leonor Fini (30 sierpnia 1907 – 18 stycznia 1996) była argentyńsko-włoską malarką surrealistyczną, projektantką, ilustratorką i autorką, znaną z przedstawień silnych i erotycznych kobiet.
Fini urodziła się w Buenos Aires w Argentynie, córką Malviny Braun Dubich (urodzonej w Trieście, o pochodzeniu niemieckim, słowiańskim i weneckim) i Herminia Finiego (o pochodzeniu z Benevento, Włochy). Herminio był przystojnym i bardzo bogatym człowiekiem, ale także tyranem z skrajnymi poglądami religijnymi. W ciągu 18 miesięcy od narodzin Leonor Malwina uciekła z dzieckiem z powrotem do Trieście. Leonor dorastała tam i była wyrzucana z różnych szkół za buntowniczość. Będąc katoliczką, Herminio odmówił Malwinie udzielenia rozwodu, który został jej przyznany dopiero w 1919 roku przez włoski sąd. Spory o opiekę często zmuszały Finì i jej matkę do nagłych ucieczek i przebierania się. W młodym okresie nastoletnim choroba oczu zmusiła Fini do noszenia bandaży na obu oczach. Po wyzdrowieniu postanowiła zostać artystką.
W wieku 17 lat przeprowadziła się do Mediolanu, a galeria w Trieście wystawiła wówczas jedno z jej obrazów. Następnie otrzymała zlecenia na portrety od dostojników w Mediolanie, gdzie w 1929 roku miała swoją pierwszą wystawę indywidualną w Galerie Barbaroux. Przeniosła się do Paryża w 1931 roku, gdy miała 24 lata. Tam poznała Carlo Carrà i Giorgia de Chirico, których metafizyczny styl sztuki wywarł duży wpływ na jej twórczość. Poznała także Paula Éluarda, Maxa Ernsta, Georges’a Bataille’a, Henri Cartier-Bressona, Pabla Picassa, André Pieyre de Mandiarguesa i Salvadora Dalí. Fini podróżowała samochodem po Europie z Mandiargues’em i Cartier-Bressonem, podczas której Cartier-Bresson zrobił jedno ze swoich najsłynniejszych zdjęć jej nagiej w basenie z ogoloną łonową. Zdjęcie Fini sprzedano w 2007 roku za 305 000 dolarów – najwyższą cenę zapłaconą na aukcji za jedno z dzieł Cartier-Bressona do tego czasu.
Nie wysyłam poza UE.
Zostanie wysłane w bezpiecznej przesyłce z numerem śledzenia.
