Robert Muller (1920-2003) - Portrait de chats (sans prix de réserve)






Ukończyła studia jako francuski licytator i pracowała w dziale wycen Sotheby’s Paryż.
| € 1 |
|---|
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 129747
Doskonała ocena na Trustpilot.
Portrait de chats, 1950, akwarela na papierze Roberta Mullera (1920-2003), Francja, edycja oryginalna, 25 × 20 cm, w dobrym stanie i niepodpisany.
Opis od sprzedawcy
Przedstawiamy zestaw oryginalnych prac na papierze autorstwa rzeźbiarza Roberta Mullera. Są to studia wstępne na papierze, abstrakcje i dopracowane rysunki przeznaczone do prezentowania właśnie w tej formie.
Tytuł: Portret kotów
Ref.: 29
Technika: tusz brązowy
Okres: lata 50/60
Format kartki: 25 X 20 cm
niepodpisany
Dobry stan
Robert Müller, urodzony w Zurychu w 1920 roku, jest renomowanym rzeźbiarzem szwajcarskim, pionierem rzeźby z żelaza w latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych.
W czasie II wojny światowej i bezpośrednio po wojnie szkolił się w pracowniach Ottona Bänningera i Germaine Richier, dwóch kluczowych postaci rzeźby osiadłych w Szwajcarii.
Wpływ Richier, z jej hybrydowymi formami łączącymi człowieka, zwierzę i naturę, odcisnął piętno na jego początkach.
W 1947 roku Müller spędza dwa lata w Genui, gdzie stara się uwolnić od wpływu Richier, eksplorując rzeźby figuralne z gipsu i brązu. W 1949 roku osiedla się wraz z rodziną najpierw w Paryżu, później w Villiers-le-Bel, gdzie mieszka i pracuje aż do śmierci w 2003 roku.
Od połowy lat pięćdziesiątych Müller cieszy się najwyższym uznaniem i międzynarodową reputacją. Otrzymuje przydomek „Eisen-Müller”. Wraz z szwajcarskimi rzeźbiarzami Bernhardem Luginbühl i Jeanem Tinguely jest uważany za jednego z twórców współczesnej rzeźby żelaza.
Jego prace paryskie, często abstrakcyjne, ale z odniesieniami do ludzkiego ciała, cechują się erotycznym i organicznym napięciem, przypominającym karapaks lub odarte z kończyn owady.
Müller wystawiał swoje prace na Biennale w Wenecji, Biennale w São Paulo i Biennale w Paryżu między 1956 a 1960 rokiem, a także brał udział w dokumenta II w Kassel w 1959 roku.
Jego dzieła nabywane są przez prestiżowe muzea, przede wszystkim w Stanach Zjednoczonych, i prezentowane w galeriach takich jak galeria Jeanne Bucher.
W 1979 roku w Musée Rath miały miejsce retrospektywy jego rysunków i grafik, które posiada dwie ważne rzeźby z żelaza (Le Bûcher 1959 i L’Archange 1963) oraz kilkanaście rysunków z lat 1972–1977.
W 1982 i 1996 r. Kwartet estampów tego samego muzeum proponował dwie wystawy, za każdą razem towarzyszył katalog naukowy dzieła, wydany, opracowany przez Rainera Michaela Masona.
Pomimo znaczącej sławy w latach 1950–1970, stopniowo wycofywał się z życia artystycznego od połowy lat 70.
Zmarł 15 października 2003 w Villiers-le-Bel w wieku 83 lat, pozostawiając dziedzictwo artystyczne obchodzone w Europie, zwłaszcza poprzez wystawy pośmiertne, takie jak wystawa Galerie Schifferli w 2020 roku, upamiętniająca setną rocznicę jego narodzin.
Przedstawiamy zestaw oryginalnych prac na papierze autorstwa rzeźbiarza Roberta Mullera. Są to studia wstępne na papierze, abstrakcje i dopracowane rysunki przeznaczone do prezentowania właśnie w tej formie.
Tytuł: Portret kotów
Ref.: 29
Technika: tusz brązowy
Okres: lata 50/60
Format kartki: 25 X 20 cm
niepodpisany
Dobry stan
Robert Müller, urodzony w Zurychu w 1920 roku, jest renomowanym rzeźbiarzem szwajcarskim, pionierem rzeźby z żelaza w latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych.
W czasie II wojny światowej i bezpośrednio po wojnie szkolił się w pracowniach Ottona Bänningera i Germaine Richier, dwóch kluczowych postaci rzeźby osiadłych w Szwajcarii.
Wpływ Richier, z jej hybrydowymi formami łączącymi człowieka, zwierzę i naturę, odcisnął piętno na jego początkach.
W 1947 roku Müller spędza dwa lata w Genui, gdzie stara się uwolnić od wpływu Richier, eksplorując rzeźby figuralne z gipsu i brązu. W 1949 roku osiedla się wraz z rodziną najpierw w Paryżu, później w Villiers-le-Bel, gdzie mieszka i pracuje aż do śmierci w 2003 roku.
Od połowy lat pięćdziesiątych Müller cieszy się najwyższym uznaniem i międzynarodową reputacją. Otrzymuje przydomek „Eisen-Müller”. Wraz z szwajcarskimi rzeźbiarzami Bernhardem Luginbühl i Jeanem Tinguely jest uważany za jednego z twórców współczesnej rzeźby żelaza.
Jego prace paryskie, często abstrakcyjne, ale z odniesieniami do ludzkiego ciała, cechują się erotycznym i organicznym napięciem, przypominającym karapaks lub odarte z kończyn owady.
Müller wystawiał swoje prace na Biennale w Wenecji, Biennale w São Paulo i Biennale w Paryżu między 1956 a 1960 rokiem, a także brał udział w dokumenta II w Kassel w 1959 roku.
Jego dzieła nabywane są przez prestiżowe muzea, przede wszystkim w Stanach Zjednoczonych, i prezentowane w galeriach takich jak galeria Jeanne Bucher.
W 1979 roku w Musée Rath miały miejsce retrospektywy jego rysunków i grafik, które posiada dwie ważne rzeźby z żelaza (Le Bûcher 1959 i L’Archange 1963) oraz kilkanaście rysunków z lat 1972–1977.
W 1982 i 1996 r. Kwartet estampów tego samego muzeum proponował dwie wystawy, za każdą razem towarzyszył katalog naukowy dzieła, wydany, opracowany przez Rainera Michaela Masona.
Pomimo znaczącej sławy w latach 1950–1970, stopniowo wycofywał się z życia artystycznego od połowy lat 70.
Zmarł 15 października 2003 w Villiers-le-Bel w wieku 83 lat, pozostawiając dziedzictwo artystyczne obchodzone w Europie, zwłaszcza poprzez wystawy pośmiertne, takie jak wystawa Galerie Schifferli w 2020 roku, upamiętniająca setną rocznicę jego narodzin.
