TALASKY - Power is Knowing When to Risk Everything - 1/1 No Reserve

Siła to wiedza, kiedy ryzykować wszystko
Dzieło mieszanych mediów TALASKY
Wymiary oprawione: 27 × 27 × 6 cm
Certyfikat autentyczności

TALASKY (ur. 1990), urodzony jako Gyula Takacs, jest wielodyscyplinarnym artystą węgierskim, absolwentem architektury oraz projektantem przemysłowym. Jego prace łączą myślenie strukturalne z ekspresją koncepcyjną, wykorzystując zarówno techniki cyfrowe, jak i ręcznie wykonywane. Artysta otrzymał międzynarodowe nagrody i uznania w dziedzinie projektowania i sztuki, a jego prace kolekcjonowane i sprzedawane były w ponad 20 krajach Europy, Azji i Ameryki Północnej. Prezentował swoje prace na wystawach indywidualnych i zbiorowych w Europie, w tym w Mediolanie, Helsinkach, Berlinie i Budapeszcie. Pod artystycznym pseudonimem TALASKY tworzy odważne, mieszane technikami prace mieszanych mediów, które eksplorują geometrię, wyraziste zestawienia kolorów, strategię i poetyckie napięcie szachownicy. Jako gracz w szachy wnosi do sztuki strategiczną wrażliwość.

W tym dziele TALASKY przekształca szachownicę w rzeźbiarską medytację nad władzą, konsekwencją i ostatecznym, cichym momentem długiej walki.

Wyciosane i drukowane w 3D abstrakcyjne figury szachowe wyłaniają się z ręcznie wykonanej geometrycznej planszy, ich współistnienie koloru, struktury i cienia budzi napięcie między ruchem a statycznością. Figury wychodzące poza ramy reprezentują te, które zostały „zabrane” lub wyjęte z gry: postacie, których wpływ utrzymuje się nawet po ich upadku.

Ich ulokowanie poza szachownicą staje się przypomnieniem, że każde zwycięstwo, każda pozycja, każde mata opiera się na wcześniejszych ofiarach.

W obrębie planszy, pozostałe figury zawierają ostateczny moment decyzji: w momencie, gdy korona opada. Tutaj mata nie przedstawiany jest jako porażka, lecz jako przemiana: przejście od kontroli do akceptacji, od strategii do jasności.

Poprzez esencjonalizowanie dramatu szachów do koloru, formy i przestrzeni, TALASKY zaprasza widzów do postrzegania szachownicy jako portretu samego życia: uporządkowanego, a jednocześnie nieskończonego, ograniczonego, a zarazem pełnego możliwości, kształtowanego przez każdy ruch, który nastąpił wcześniej.