Ławka - Mafrash (tas) - Wełna

Mafrasz nomadów Shahsevan.
Specjalnie wykonany z materiału kelimowego, który robili w namiocie na prymitywnym krośnie.

Na początku XX wieku, około sto lat temu, ci nomadzi wciąż wędrowali przez południowy Azerbejdżan i północny Iran ze swoim bydłem.
Ci ludzie żyli bardzo autonomicznie.
Ich bydło było podstawą całej ich gospodarki.
Kobiety miały silną pozycję społeczną i wyrabiały własne dywany, kelimy i soumaków z własnej wełny, farbowanej samodzielnie barwnikami z roślin.
Tradycja i wzory są wiekowe.

MaFrasy były wykonywane z otwartym górnym końcem i klapą, którą można było zablokować.
To ma otwarty górny koniec, który odwróciłem i położyłem na pudełku dla obrazu.
Możesz sam wykonać skrzynię, aby używać go jako ławki.

Mafrasz był wykonany, aby służyć jako torba do zabierania wyposażenia, gdy grupa ruszała dalej.
W namiocie mógł służyć, odwrócony (jak na zdjęciu) do siedzenia jako ławka lub pufa.
Wykonany na własne potrzeby i w tradycji, w której te kobiety były dumne ze swojej kultury i pracy, co przejawiało się w jakości.
Ten mafrasz ma około 100 lat i nadal wygląda bardzo świeżo i świetnie.
W bardzo dobrym stanie.

Pętle, które widzicie na spodzie, wykonane są z bardzo mocnej końskiej sierści i służą do zamknięcia mafraszu.