Claude Manoukian (1936) - Promenade en campagne

Claude Manoukian (1936- ) - Promenade en campagne

Litografia na papierze welinowym o formacie 37,5 x 53 cm.
Dzieło jest ponumerowane i podpisane ołówkiem przez artystę.

Dzieło w bardzo dobrym stanie, nigdy nie oprawiane.

Zapewniamy staranne pakowanie, międzynarodowy nadzór, ubezpieczenie oraz ekspresową wysyłkę dla wszystkich naszych dostaw.

Numeracja może różnić się od zdjęć.

Claude MANOUKIAN to malarz urodzony w 1936 roku. „Są zwroty w życiu malarza, które trudno wytłumaczyć, jeśli nie że nagle dobre malarstwo staje się malarstwem wyjątkowym. To dopada jak piorun, albo jak Duch Święty w Dniu Zesłania. Można też, skromniej, powiedzieć że to następuje jak przemiana Van Gogha, który z byle rysownika stał się geniuszem sztuki. Claude MANOUKIAN właśnie przekroczył ten krok wyjątkowości, który prowadzi go od dobrego malarza do artysty, którego dzieło ma własne, charakterystyczne cechy. Owszem, już jego obrazy nosiły jego odcisk, poprzez użycie kolorów, które podpisywały jego autorstwo. Jak Odilon Redon, Claude MANOUKIAN doskonale łączy tony, które, źle użyte, stałyby się dysonansowe, podczas gdy u niego jedynie potęgują ich blask. Ale teraz, opuszczając rygor figuratywny, Claude MANOUKIAN rozkłada i recomponuje formy, wprowadza do swojego dzieła wymiar dodatkowy. Z odwagą, lecz z pewnością technika, interpretuje kontury, łączy je ze sobą. Czasem zaczynając od drogi badanej zbyt pobieżnie przez Picassa, Claude MANOUKIAN wprowadza inny typ form, który staje się nowym poetą spod jego pędzla. Tak różni, jak Racine, Corneille czy Victor Hugo mogą być od Verlaine’a czy Rimbauda, choć wszyscy piszą w wersie, Claude MANOUKIAN będzie dryfował w inny sposób malarskiej, i wyciągnie z niego nowe wyrazy. Wykrzyknienie kolorów, przelatujące nad rzeczywistością, którą wprowadza do pamięci płótna, lecz nie będąc jej niewolnikiem, skomponuje dla sztuki i przez sztukę, nie używając rzeczywistości jedynie jako podpórki, jako pierwotnego stanu, który rozwija. Oko na to, co widzi, nie jest niczym innym niż odbiciem nadchodzącego. Używa swojej pamięci jak przewodnika, ale sam w sobie komponuje swoje dziecko, wywiedzione z zmysłów wzroku i nastroju, a następnie wpisuje je na płótno. Jak nowo narodzone nigdy nie jest całkiem podobne do jednego z rodziców, to płótno, które maluje, znajdzie źródło w głębi jednego z jego elementów, który czasem może dominować, choć zawsze pozostanie częściowo pod wpływem drugiego. Każde płótno będzie drogą ku spełnieniu całości i wyrażeniu estetyki, która różnicuje każde dzieło, zachowując jednocześnie wspólny sens, który nazywamy stylem." Christian GERMAK