Inge Morath - De la Perse à l'Iran - 1958

W 1956 roku Morath dwukrotnie wybrała się na Bliski Wschód dla Holiday Magazine, jednego z najważniejszych klientów Magnum. Zlecenie to było istotnym osiągnięciem zawodowym Morath, gdyż stało się jednym z najwcześniejszych wyjazdów poza Europę (w 1955 roku podróżowała do Południowej Afryki, a w ‘56 odwiedzi również USA i Meksyk). W marcu i kwietniu tego roku podróżowała do Iranu, będąc częściowym spełnieniem dawno skrywanego marzenia o przemierzeniu Jedwabnego Szlaku od Europy, przez Persję, aż do Chin.

Jak zauważają Ritchin i Naggar: „W marcu i kwietniu 1955 roku Morath odbyła pięciotygodnią podróż do Iranu z wydawcą Robertem Delpire’em, aby pracować nad swoją drugą monografią. Holiday poprosiło ją również o fotografowanie dywanów i meczetów Isfahanu, miała także zlecenia dla Pepsi-Cola Corporation w Teheranie i dla Standard Oil w Abadanie... Jednak większość zdjęć wykonanych przez Morath do De La Perse a l'Iram (Z Persji do Iranu) była jej samodzielnie zlecana. Z dwiema aparatami zrobiła ponad 5 000 zdjęć: sturolowe klisze czarno-białe i około czterdziestu rolki kolorowego filmu. Miała także aparat Polaroid i oddała portrety, które zrobiła, swoim nomadowym podopiecznym, którzy prawdopodobnie wcześniej nie byli fotografowani.

Pod tytułową okładką z pełnym kilkucentrowym obcięciem kolorowego zdjęcia perskich dywanów, z tytułem ustawionym jak faks w rogu, De La Perse a l'Iran wydane jest na papierze off-white i podzielone na jedenaście tematycznych rozdziałów łączących zdjęcia czarno-białe i kolorowe, z podpisami na końcu każdego rozdziału oraz historycznym tekstem Edouarda Sabliera. Choć Morath nie planowała w ten sposób, kolorowe zdjęcia przeważają w książce, ponieważ nieszczelność światła uszkodziła film czarno-biały w jednym z jej aparatów, co odkryła dopiero po powrocie do Paryża.

Przyjazne i empatyczne fotografie Morath ukazują piękne zabytkowe miejsca w Persepolis, ale przede wszystkim koncentrują się na ogromnym zróżnicowaniu ludzkich tematów, które mogła zbliżyć: pasterz kurdyjski na równinie, uliczni muzykanci, chłopiec noszący wieżę walizek na targu, cesarzowa Soraja w pałacu, małe dziewczynki wiążące dywany... Szczególnie pociągały ją kobiety i dzieci, na które często spływa ironicznymi, słodko-gorzkimi komentarzami społecznymi na ich temat: zestawianie kobiet w chustach z ptakami z klatki na rynku Shirazu, na przykład, czy kontrastowanie drobnej postury dziewcząt tkalących dywany z gigantycznym rozmiarem krosien – komentarz na temat pracy dzieci. De la Perse a l'Iran leży gdzieś między antropologią a dziennikiem. Nie wyraża decydujących momentów, lecz raczej złożone warstwowanie historii i nowoczesności w kulturze będącej w przejściu: „Co mnie interesuje” – pisała Morath – „to ciągłość – lub jej brak – między przeszłością a teraźniejszością. To właśnie wyrażone jest w tytule mojej książki From Persia to Iran.”

Włączone w Freda Ritchina i Carole Naggar, Magnum Photobook, The Catalogue Raisonne, s. 35

Stan:
Bardzo dobry pierwszy druk z 1958 roku. Wgniecenia na obu rogach – wpływające na okładkę i strony. Małe uszkodzenie górnego krańca grzbietu. Imię poprzedniego właściciela na pierwszej pustej stronie. Rozdarcie na okładce ochronnej. Prosimy dokładnie obejrzeć zdjęcia z listingu.