Aesop / Townsend - Aesop's Fables - 1879

"Aesopowe bajki" Ezopa i przetłumaczone przez Rev. Geo Townsenda oraz z 50 ilustracjami Harrisona Weira - George Routledge, Londyn - ok. 1879, pierwsze wydanie UK (na podstawie Every Boy's Library i wpisu upominkowego) 18 cm x 15 cm - stan: dobry, oryginalna zielona ozdobna oprawa, pewne przetarcia i wyblaknięcia na okładkach, imię na FFEP, wszystkie 300 bajek Ezopa i ilustracje Weira obecne.

Aesopowe bajki, zwane także Aesopica, to zbiór bajek przypisywanych Ezopowi, niewolnikowi i bajarzowi, który żył w starożytnej Grecji między 620 a 564 r. p.n.e. O zróżnicowanym i niejasnym pochodzeniu, historie związane z jego imieniem przetrwały do czasów nowożytnych dzięki wielu źródłom i nadal poddawane są reinterpretacjom w różnych rejestrach verbalnych oraz w mediach popularnych, a także artystycznych.

Bajki były częścią tradycji ustnej i nie zostały zebrane dopóki nie upłynęły około trzech stuleci od śmierci Ezopa. Do tego czasu pojawiła się różnorodność innych opowieści, żartów i przysłów przypisywanych jemu, choć część tego materiału pochodziła z źródeł wcześniej niż on sam lub wywodziła się spoza greckiego kręgu kulturowego. Proces ich włączania trwa do dziś, niektóre bajki nie były zapisane przed późnym okresem Średniego Wieku, a inne napłynęły spoza Europy. Proces ten jest ciągły i nowe opowieści wciąż dodawane do korpusu Ezopa, nawet jeśli bywają wyraźnie późniejsze i czasem pochodzą od znanych autorów.

Manuskrypty w języku łacińskim i greckim były ważnymi drogami przekazu, chociaż poetyckie opracowania w europejskich językach narodowych ostatecznie stanowiły kolejną drogę. Wraz z nadejściem druku zbiory bajek Ezopa były jednymi z najwcześniejszych książek w różnych językach. Dzięki kolejnym zbiorom, a także tłumaczeniom lub adaptacjom, reputacja Ezopa jako bajkopisarza została przekazana na cały świat.

Początkowo bajki były adresowane do dorosłych i poruszały tematy religijne, społeczne i polityczne. Były także wykorzystywane jako przewodniki etyczne i od renesansu były szczególnie używane w edukacji dzieci. Ich etyczny wymiar został w świecie dorosłych wzmocniony poprzez przedstawienia w rzeźbie, malarstwie i innych środkach ilustracyjnych, a także adaptacje do dramatu i pieśni. Ponadto pojawiły się reinterpretacje znaczenia bajek i zmiany akcentów na przestrzeni czasu.