Songye figure - Figurka - Kongo

Ta imponująca, stojąca postać mężczyzny, wielkości około połowy naturalnej, jest wspólnym dziełem uznanego rzeźbiarza i wykwalifikowanego praktyka rytuałów, nganga (liczba mnoga banganga). W Środkowej Afryce tacy praktycy rytuałów są głównymi patronami takich przedmiotów mocy. Rzeźbiarz podzielił ciało równomiernie na sekcje wyznaczające głowę, tułów i nogi. Każda z tych części pozostaje wyraźnie widoczna mimo materiałów dodanych przez ngangę do drewnianej rzeźby, czy to przymocowanych do powierzchni, czy osadzonych wewnątrz.

Twarz ma delikatnie oddane rysy, z półkolistymi oczami zamkniętymi pod łukowymi brwiami, które rozciągają się na boki w kierunku linii żuchwy. Dzięki temu twarz ma charakterystyczny kształt litery V, przerwany krótką poziomą linią brody. Brązowa taca pokrywa całą długość nosa, a organiczny materiał wypełnia usta, zasłaniając detale rzeźby. Zestaw piór, skóry, futra i liny tworzy złożone uczesanie, które spływa na ramię z tylu szyi, ukrywając górną i tylną część głowy. Ciężki żelazny wisiorek w kształcie narzędzia rolniczego, czyli motyki, zdobi długą szyję z pierścieniami. Ciało to seria artykulowanych kanciastych kształtów, od kwadratowych ramion i cylindrycznych ramion po bok tułowia, wystająco brzuch z po obu stronach, gdzie spoczywają dłonie, oraz wysuwające się stożki tworzące uda i łydki. Wyraźny pępek wieńczy futro i mosiężne guziki. Stopy figury i okrągła podstawa, wydrążone z tego samego kawałka drewna co reszta figury, są owinięte skórą. Do widocznego wyposażenia figury dodane są też skórzane skórki węży osłaniające tułów oraz kawałki liny przymocowane do obu nadgarstków. Głowa, ramiona i tułów wykazują ciemną, błyszczącą patynę, podczas gdy barwa nóg zbliża się do naturalnego koloru drewna. Te rozbieżności w całościowej obróbce powierzchni rzeźby sygnalizują utratę spódniczki, która pierwotnie przykrywała dolną połowę ciała. W porównaniu z istniejącym zasobem ludowych Songye figur mocy, zwanych mankishi (liczba mnoga nkishi), do których należy ten przykład, jest on nieco smukły. Jego całkowicie zdefiniowane nogi wyróżniają się w korpusie, w którym przeważają masywne dolne kończyny. Brak danych o zbiorach dla tego egzemplarza i na podstawie badania specjalisty François Neyta z 2009 roku dotyczącego regionalnych stylów opartych na analizie wzrokowej, ten przykład stylistycznie odnosi się do Songye w środkowej części regionu, leżącej wokół Kalewy i na południe od niej.

Pochodzenie: stara kolekcja francuska