Yuni R. P - El eco de los canales

Obraz wykonany przez artystę Yuni R. P. techniką oleju na płótnie, wypracowany wyłącznie za pomocą szpachelki.
Wymiary dzieła: 53 x 73 cm, odpowiadające obrazowi, z marginesem białym peryferyjnie dla lepszego montażu lub oprawy.

Dzieła, po ich sprzedaży, wysyłane są w ciągu maksymalnie trzech dni na cały świat. Każdy egzemplarz jest starannie opakowany, chroniony papierem i folią bąbelkową, wysyłany w sztywnym rurkowym kartonie o wysokiej wytrzymałości, co gwarantuje jego doskonałe zabezpieczenie podczas transportu.

Yuni R. P to młody artysta z solidnym wykształceniem zawodowym, który obecnie mieszka i pracuje w Hawanie, Kuba. Jego prace charakteryzują się bardzo osobistym językiem malarskim, rozwijanym niemal wyłącznie za pomocą szpachelki — narzędzia, którym konstruuje kompozycje o dużej sile wzrokowej i wyraźnej ekspresji.

Jego malarstwo cechuje bogate impasto, swobodne ślady pędzla i intensywnie kolorową paletą, gdzie światło i ruch nieustannie ze sobą dialogują. W jego impresjonistycznym traktowaniu wyraźnie słychać wpływ Joaquína Sorolli, zwłaszcza na sposób podejmowania luminosity, dynamiki i wibracji koloru, zawsze z perspektywą współczesną i głęboko osobistą.

Tematyka poruszana przez niego wywodzi się z emocjonalnego związku z naturą i krajobrazem: morskie sceny, żaglowce, fauna, kwiaty i miasta budują malarski wszechświat przepełniony nostalgią i podziwem dla sztuki klasycznej. Jego prace nie dążą do dosłownego opisu, lecz do evocacji wrażeń, wywołując u widza intensywne uczucia i drzemiące wspomnienia.

Obrazy Yuni mają frontalną i otulającą obecność; to dzieła, które trzeba oglądać na żywo, ponieważ fotografia nie jest w stanie w pełni oddać bogactwa impastowego, głębi koloru ani energii gestu malarskiego. Szpachelka pozwala mu tworzyć żywe powierzchnie, warstwy farby przekazujące solidność, ruch i niemal dotykową ekspresję.

Jego praca to w istocie święto koloru, materii i emocji: malarstwo zapraszające do zatrzymania się, obserwowania i odczuwania.

To dzieło jest mistrzowskim przykładem romantycznego impresjonizmu z wyraźnym charakterem ekspresjonistycznym, uchwycającym esencję Wenecji nie poprzez szczegół, lecz przez światło. Wykonane olejem, technika wyróżnia się energicznym użyciem szpachelki i impastu, tworząc dotykową powierzchnię, na której farba zdaje się drgać, zwłaszcza w odblaskach wody, które zlewają się z światłem zachodu słońca. Paleta barw jest ciepła i prawie monochromatyczna w swoim rdzeniu, wykorzystując stopniowanie żółci kadmowej, pomarańczy i umbr, które otulają architekturę złocistym, eterycznym blaskiem. Artysta pragnie przekazać odczucie nostalgii i wieczności; samotna postać gondoliera płynącego ku sercu światła symbolizuje podróż introspektywną, gdzie miasto nie jest tylko scenografią, lecz odzwierciedleniem spokojnego i melancholijnego ducha, który definiuje „Serenissima” o zmierzchu.