Maestro Caravaggesco (XVII) - San Simone

Święty Szymon Apostoł
Przypisywane Pietro Vermiglio (aktywnemu między Rzymem a środkową Italią)
Początek XVII wieku (około 1605–1625)
Olej na płótnie
38 × 47 cm

Postać Świętego Szymona Apostoła, rozpoznawalna po atrybucie piły, przedstawiona półposta, uchwycona w momencie intensywnego skupienia duchowego. Wzrok uniesiony, napięty wewnętrzną koncentracją, oraz zbliżona kompozycja umieszczają dzieło w pełni karawaggiowskiej tradycji figurowej, zwracającej uwagę na psychologiczną realizację podmiotu i ludzką prawdę oblicza.

Zastosowanie ciemnego, gęstego tła, światła padającego, które modeluje objętość twarzy i rąk, oraz budowa karnacji poprzez ciepłe warstwy, z koncentracją światła na oczach i powiekach, znajdują przekonujące odniesienia w języku Pietro Vermiglio, zwłaszcza w jego pracach pobożnych małego i średniego formatu.

Oddanie zarostu w masach zwartnych, brak opisowych ozdobników i ogólna surowość układu odsyłają do przemyślanego naturalizmu, dostosowanego do karawaggiowskich wzorów, lecz pozbawionego teatralności.

Prawa ręka, solidna i zdeterminowana planami światła i cienia, oraz konkretne oddanie atrybutu męczeństwa wzmacniają przypisanie utworu malarzowi o solidnym wykształceniu karawaggiowskim, działającem na początku XVII wieku i skłonnemu do surowej malarstwa pobożnego, jak to dokumentuje Vermiglio.

Dzieło ma silnie utlenioną warstwę lakieru, co obecnie osłabia czytelność oryginalnych kontrastów; kontrolowane czyszczenie pozwoliłoby w pełni odzyskać jakości światłowy i głębię barw całości.

Obraz cechuje częściowy retusz i ponowna oprawa, lakier utleniony, stare restauracje