Carmelo Manuel Tosto - Thresholds I: The Ascent

Próg I: Wzlot (Thresholds I: The Ascent)

Oryginalny obraz XL, pierwsze dzieło trylogii „Próg: Architektura Nieświadomości”.

Ta trilogia to zaproszenie do zamieszkania przestrzeni, która oddziela widzialne od nieznanego. Poprzez rytm wznosu, złożoność rozdzielenia przestrzennego i ostateczną odpowiedzialność dualizmu architektura zwija swoją funkcję, by stać się emocjonalnym progiem: geometryczna wędrówka prowadząca obserwatora przez granicę między rygorem konstrukcyjnym a głębią wewnętrzną.
Od wznosu do wyboru.

Ręcznie malowany akrylem na płótnie o wymiarach „całkowitych” 110×60 cm, rzeczywiste wymiary malowanej powierzchni to 100×50 cm, pozostawiono około 5 cm białej marginesu wokół płótna, 100% bawełna o drobnoziarnistej strukturze, lakier ochronny na wierzchu.

Dzieło to unikatowy egzemplarz, ręcznie sygnowany, z dołączonym certyfikatem autentyczności, nie jest to druk, nigdy nie było zawieszone.

Obraz zostanie starannie zapakowany w tubę i wysłany przesyłką rejestrowaną z kodem śledzenia w ciągu 3 dni roboczych od dokonania płatności.

…................................................................................
Carmelo Manuel Tosto | Architekt i Artysta

Urodzony w Katanii (Włochy) w 1990 roku, wytyczyłem moją ścieżkę twórczą między rygorem projektowania a swobodą wizji. Moje wykształcenie, zdobywane w Szkole Sztuk Plastycznych w Katanii oraz na Wydziale Architektury w Bolonii, z kluczowymi doświadczeniami w Ankarze i Mediolanie, pozwoliły mi rozwinąć język, w którym to, co zbudowane, staje się emocją.

Moje artystyczne poszukiwanie wybiera architekturę nie jako prosty temat, lecz jako strukturę myślenia. W mojej pracy elementy konstrukcyjne pozbawiają się funkcji praktycznej, by stać się archetypami symbolicznymi:

Schody – Reprezentują dynamikę bytu. To zaproszenie do ruchu, element łączący płaszczyzny fizyczne i metafizyczne, prowadzący obserwatora do nowych przestrzeni świadomości lub miejsc „innego”.

Próg – Prosto granica między tym, co znane, a tym, co nieznane. Architektonicznie umożliwia łączenie różnych środowisk, emocjonalnie przenosi do stanów ducha obserwującego. Za każdym progiem widz jest zapraszany do projekcji tego, co kryje się w jego własnej nieświadomości, zawsze poszukującego „poza” widzialnym, przekształcając akt patrzenia w akt osobistego odkrywania.

Arka – Element architektoniczny w najwyższym stopniu, ucieleśnia odporność i równowagę. Jego zdolność do nieprzytłaczania ciężarów, lecz ich harmonijnego rozładowania, przekłada się na linię krzywą i miękką, która gościsz i uspokaja, oferując stabilność, która jest jednocześnie strukturalna i duchowa.

W tej stałej rozmowie między archetypami, materią a światłem, każdy obraz rodzi się jako „miejsce wrażliwe”. Akt malarski spotyka rygor projektowy, by tworzyć głębię nie tylko wizualną, lecz percepcyjną, zapraszając oglądającego do zamieszkania przestrzeni płótna i do odkrywania w niej części siebie.