J.M.G. Le Clézio - Haï [101 illustrations] - 1971

J.M.G. Le Clézio. HAÏ

Éditions Skira, kolekcja „Ścieżki tworzenia”, Genewa, 1971, (21,5 x 16,6 cm), 172 stron, oprawa ilustrowana z obwolutą.

101 ilustracji czarno-białych i kolorowych, większość poza tekstem.

Oryginalne wydanie w bardzo dobrym stanie, z wyjątkiem ślady zużycia na pierwszej okładce z drobnymi uszkodzeniami lakieru, jak to bywa w tej kolekcji, wnętrze w doskonałym stanie.

Haï jest esejem Jeana-Marie Gustave’a Le Clézio, opublikowany pierwotnie w 1971 r. przez wydawnictwo Albert Skira w kolekcji Les Sentiers de la création. Książka, która zaczyna się od stwierdzenia „Jestem Indiánem”, stanowi rezultat czteroletniego pobytu (1970–1974) autora w Panamie wśród ludów Emberów i Waunanów. Dzieło składa się z trzech rozdziałów odpowiadających etapom indian ceremonialnego uzdrawiania (Tahu Sa, Beka, Kakwahai) i proponuje refleksję nad koniecznością spotkania świata indiańskiego, aby zrozumieć świat nowoczesny. Le Clézio zestawia w niej wizję Indian na sztukę, śmierć i środowisko z zachodnią, miejską społeczeństwem, która krytykuje jako destrukcyjną i nieczułą na wibracje ziemi.

Haï to o wiele więcej niż prosty reportaż podróżniczy: to inicjacyjne doświadczenie przeżyte przez J.M.G. Le Clézio na początku lat 70. podczas czteroletniego pobytu wśród Emberów i Waunanów, ludów Ameryki Północnej zamieszkujących bór Darién w Panamie. Dzieło, opublikowane w 1971 r., przybiera formę eseju mieszającego świadectwo etnologiczne, refleksję filozoficzną i poetycką medytację.

Ta struktura odzwierciedla duchową drogę i wewnętrzną przemianę autora. Tekst przeplata się ze zdjęciami przedmiotów (figurki, kadzielnice, kosze) i krajobrazów, często zestawianych z obrazami społeczeństwa konsumpcyjnego, podkreślając kontrast między tymi dwoma światami.

Kolekcja Les Sentiers de la création, publikowana przez Éditions d’Art Albert Skira w latach 1969–1976, reprezentuje unikalną przygodę wydawniczą na skrzyżowaniu sztuk, literatury i myśli wizualnej. Kierowana przez Alberta Skirę we współpracy z Gaëtanem Piconem, ta kolekcja gromadzi dzieła niepublikowane pisarzy, artystów i myślicieli epoki, zaproszonych do zgłębiania własnej ścieżki twórczej, łącząc tekst i obraz.

Oryginalność kolekcji tkwi w jej zasadzie założycielskiej: każdy autor jest nie tylko zapraszany do pisania, lecz także do samodzielnego zilustrowania swojej pracy, tworząc obrazy oryginalne lub wybierając istniejące reprodukcje. Ten gest autoilustracji przekształca obraz w dodatkowy środek wyrazu, czasem wręcz w napięciu z tekstem, tworząc unikalny dialog między werbalnym a wizualnym.

Autorzy aktywnie uczestniczyli w projektowaniu układu stron, w ścisłej współpracy z zespolem redakcyjnym, co wzmacniało artystyczną jedność każdego tomu.