Het handvat van deze linkshanderdolk is vervaardigd uit brons en vormt een karakteristiek voorbeeld van laatmiddeleeuwse ambachtelijke metaalbewerking. Opvallend is de aanwezigheid van ingegraveerde gotische letters, die qua vormgeving wijzen op een inscriptie in het Latijn. Dergelijke inscripties kwamen in de vijftiende en zestiende eeuw regelmatig voor op wapens en gebruiksvoorwerpen, en konden uiteenlopende functies hebben: van devotionele spreuken en beschermende formules tot eigenaarsmarkeringen of morele motto’s. De specifieke tekst op dit exemplaar is vooralsnog niet ontcijferd, maar de stilistische kenmerken van het schrift sluiten aan bij de gotische minuskel die in deze periode wijdverbreid was. De keuze voor brons als materiaal voor het handvat wijst op een combinatie van duurzaamheid en decoratieve waarde. Brons liet zich relatief goed bewerken en graveren, waardoor het uitermate geschikt was voor het aanbrengen van dergelijke inscripties. Tegelijkertijd bood het voldoende stevigheid voor dagelijks gebruik, zeker wanneer de dolk niet alleen als wapen, maar ook als praktisch mes werd ingezet. In samenhang met de eerder beschreven conservering en restauratie vormt het handvat een belangrijk onderdeel van de historische en esthetische waarde van het object. De aanwezigheid van de originele inscriptie, ongeacht of deze reeds gelezen kan worden, draagt bij aan de authenticiteit en biedt potentieel voor verder onderzoek naar herkomst, gebruik en symboliek van dit handvat. Het hier getoonde exemplaar komt uit een Nederlandse Bosche collectie en is waarschijnlijk opgebaggerd of als landvondst gevonden bodemvondst dateert uit de vijftiende tot laat zestiende eeuw en is ongereinigd,