André-Léon Vivrel (1886-1976) - Village breton

André-Léon VIVREL (1886-1976)

Wioska bretońska

Akwarel na papierze
Wymiary obrazu: 32 x 49,5 cm
Podpisane w dolnym lewym rogu.
Pochodzenie: Kolekcja prywatna, Paryż

Akwarel w bardzo dobrym stanie.
Papier przyklejony na grubszy papier.
Piękna nowa, złocona rama z plexiglasem GRATIS
Wymiary z ramą: 60 x 78 cm

Dzieło oryginalne dostarczane z fakturą i certyfikatem autentyczności.
Szybka, staranna i ubezpieczona wysyłka.
Kupujecie w pełnym zaufaniu!

André-Léon Vivrel urodził się w 1886 roku w Paryżu. Zaledwie w wieku 15 lat postanawia zostać malarzem. Wspiera ją w tej drodze matka, którą opisuje jako pierwszego mistrza, oraz ojciec, handlowiec winem i pierwszą nagrodą w rysunku w 1870 roku. Uczeń w liceum Louis-le-Grand, André-Léon Vivrel wraca do Akademii Julian w 1910 roku. Tam pobiera nauki u Paula Alberta Laurensa, a następnie uczęszcza do pracowni Marcela Bascheta i-Henri Roya w Ecole des Beaux-Arts. Wynajmuje atelier w Montmartre, przy 65 rue Caulaincourt, zaledwie osiem numerów od atelier Augusta Renoira. Jego pierwszy udział w Salonie Artystów Francuskich miał miejsce w 1913 roku. Zmobilizowany w 1914 roku, otrzymuje Krzyż Wojenny za bohaterską postawę w 1917 roku. Po wojnie ponownie znajduje swoje atelier na Montmartre. Otrzymuje pochwałę na Salonie w 1920 roku, a państwo kupuje od niego dwie martwe natury, które prezentował na Salonie Niezależnych. Prezentuje tam również dwa portrety Bretonki namalowane po powrocie z pobytu w Ploumanac’h (Côtes-d’Armor). W 1922 roku Vivrel pojawia się po raz pierwszy na Salonie Société Nationale des Beaux-Arts. Po zdobyciu nagrody Deldebat de Gonzalve w 1932 roku, w roku następnym otrzymuje srebrny medal na Salonie Artystów Francuskich za „Czas czereśni”. W 1934 roku Vivrel prezentuje pływaczki, pierwszy obraz z serii wielkich nagich, wysyłanych na Salon aż do 1943 roku. Kulminacją jego badań nad kobiecym nagościesiami są „Pływaczki” z 1939 roku, nagrodzone złotem na Salonie Artystów Francuskich.

Ta przewodnia nagroda towarzyszy srebrnemu medalowi, który Vivrel otrzymał w 1937 roku podczas Międzynarodowej Wystawy Sztuk i Technik w Paryżu. Krytyka jednomyślnie chwali jego talent i w 1940 roku Louis Paillard nie waha się napisać na pierwszej stronie „Petit Journal” z 6 maja 1940: „André Vivrel, pojawia się – oświadczam – jako jeden z najlepszych na tym Salonie [artystów francuskich]”. Wystawa „Vivrel – pinturas récentes” zorganizowana przez Galerię de Berri w maju 1942 roku ilustruje w 31 obrazach różnorodność gatunków podejmowanych przez Vivrela, ale to pejzażem namiętnie zajmuje się najbardziej. Jego ziemią wyboru jest Loiret, gdzie jego starszy brat Marcel ma domek letniskowy w Châtillon-sur-Loire, niedaleko Champtoceaux. Po zakończeniu Wielkiej Wojny, bez pieniędzy, udaje się tam, by malować na miejscu po najniższych kosztach. Wiosną 1926 roku Vivrel znów jest w Bretanii, skąd przywozi „Port Camaret” wystawiony w Salonie Tuileries w 1926 roku. Kilka lat później, w 1934 roku, wraca do Côtes-d’Armor, gdzie tworzy morza stanowiące liczne studia niebem. Vivrel spędza lato 1926 na Korsyce. Tam maluje akwarele, które od jesieni prezentowano w Galerii Georges Petit, a następnie w Nowym Jorku. Za każdym razem krytyka jednomyślnie chwali ich walory: „Wystawa André Vivrela to artysta wrażliwy, delikatny, a jednocześnie szeroki w swoich koncepcjach. Jego widoki Korsyki, Bretanii i Paryża są jak jego kwiaty harmonijnie delikatne” („La Semaine à Paris”, 12 listopada 1926, s. 63). W 1928 ponownie udaje się na Południe. Odzwierciedlając ciepłe i pulsujące światło Prowansji, maluje „Port Saint-Tropez”, wystawiony w tym samym roku na Salonie Indépendants. Motyw Morza Śródziemnego dominuje także na Salonie Tuileries, gdzie Vivrel prezentuje widoki portów i pasażerskich statków, świadectwo kwitnącego przemysłu turystycznego. Gdy Vivrel nie podróżuje po Francji, bierze Paryż za model. Maluje uliczki wzgórza Montmartre i zabytki stolicy, jak katedra Notre-Dame, które powtarza w serii jak Monet. Lubi zatrzymywać się na brzegach Sekwany, które oferują wiele niezwykłych punktów widokowych na miasto i inspirują go do obrazów, które nie pozostają obojętne wobec paryskich pejzaży Alberta Lebourga. Malując aż do ostatniego tchnienia, André-Léon Vivrel umiera w Bonneville-sur-Touques 7 czerwca 1976 roku.

Niektóre obrazy są generowane przez AI, aby pokazać, jak przedmiot może wyglądać w kontekście.
Proszę odwołać się do oryginalnych fotografii i opisu produktu po dokładne szczegóły. #AIContextView