Bloki drukarskie - Dania - taca drukarki

Ta antyczna skrzynka do składu literniczego to fascynujący element historii przemysłowej z czasów drukowania. Zanim nastała era cyfrowa, te skrzynki były używane przez typografów do organizowania tysięcy pojedynczych plomb (liter, cyfr i znaków), które wykorzystywano do ustawiania tekstu w księgach i gazetach.

Historia i zastosowanie
Skrzynki do składu literniczego były pierwotnie częścią większego systemu w drukarni:

Podział: Wiele małych przegródek miało różne rozmiary w zależności od częstotliwości użycia litery; na przykład litera „e” miała większą przegródkę niż „z”.

Pochodzenie nazw „Wielkie/małe litery”: nazwy liter wielkich (kapitalików) i małych wynikają z tych skrzynek. Litery wielkie (kapitaliki) przechowywano w górnym pojemniku, natomiast litery małe (minuskule), które były używane najczęściej, znajdowały się w dolnym pojemniku dla łatwiejszego dostępu.

Konstrukcja: Zwykle wykonane bardzo solidnie z drewna, by utrzymać ciężkie czcionki metalowe, często spotyka się też mosiężne wzmocnienia w krzyżach.

Rok: około 1900.
Skrzynki te cieszą się popularnością jako kolekcjonerskie przedmioty i dekoracyjne półki na drobne przedmioty, ponieważ ich oryginalna funkcja zniknęła po przejściu na druk offsetowy i cyfrowy w latach 70.

Inne nazwy:
Skrzynka drukarska (nazwa najczęściej używana).
Szuflada składu lub Szuflada liternicza.
Case drukarski (tzw. 'job case').
Shadow Box (obecnie często używane jako element dekoracyjny).