Miquel Torner de Semir (1938) - Interior con figura

Podpisane przez artystę na dole

Dzieło prezentuje się bardzo dobrze w eleganckim oprawie drewnianej, barwionej w wielu kolorach

Wymiary dzieła: 60 cm wysokości x 73 cm szerokości

Wymiary ramy: 85 cm wysokości x 97 cm szerokości

Dobry stan zachowania

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::

BIOGRAFIA MIQUELA TORNERA DE SEMIR

Miquel Torner de Semir urodził się w 1938 roku w zamku Santa Pau w Garrotxa (Girona), będąc ostatnią osobą żyjącą, która narodziła się w tej symboliczej budowli otoczonej wulkanami (obecnie mieszka w Sant Feliu de Guíxols). Ten fakt kształtuje jego twórczość malarza. Człowiek starej Katalonii, wykształcony, zawsze pociągała go Średniowiecze, romańska architektura Pirenejów i wczesny gotyk. Śladem włoskiego malarstwa renesansowego, zwłaszcza malarzy quattrocenta, takich jak Fra Angelico czy Rafael, spokojnie daje się odczuć w wielu portretach kobiet autorstwa Tornera de Semir, jak ten, który mamy przed sobą. To właśnie ta mieszanka starego i nowego stanowi o oryginalności jego prac. Najbardziej wydaje się, że kształtuje go znajomość romańskiego i gotyku. Jego postacie, często obwiedzione grubą czarną linią, przywodzą na myśl witraże gotyckie — promienne, piękne same w sobie i dla siebie samej. Będąc uczniem malarza muralisty i rytownika Ricarda Marleta, uczy się tego, co dla niego najważniejsze, dyscypliny rysunku. Z mistrzem Marletem poznaje modernizm i kataloński nowy kierunek (Nue vocentisme). Studiował w Escola de Belles Arts w Sant Jordi w Barcelonie i w Szkole San Fernando w Madrycie, gdzie odwiedzi Prado i nasiąknie malarstwem Velázquesa, decydując się na reprodukcję „ Las meninas” po swojemu, ze swoim własnym stylem, z żywymi barwami, jak róż i fluorescencyjny fiolet, które nie pozostawiają miejsca wątpliwości co do wyrazu, nowoczesności i sympatii artysty. Ponadto, jeśli uważnie przyjrzeć się, można dostrzec u niego technikę kolażu, w którą włącza kawałek tkaniny, tektury, a nawet nuty muzycznej.

W Paryżu rozpoczyna swoją pracę, którą nazywa „między starym a nowym”. Rozpoczął organizowanie wystaw indywidualnych w Terrassie w 1968 roku, potem w innych miastach Katalonii i w Paryżu (galerie Espace i Boutique). Jego twórczość zaczęła się od figurytywy śródziemnomorskiej, by następnie przekształcić się w abstrakcję, a powrócić do figuryzmu o nowatorskiej koncepcji. Uważany jest w końcu za jednego z najważniejszych przedstawicieli malarstwa śródziemnomorskiego.

Wszystkie te tendencje nie były mu obce, gdyż w Barcelonie miał okazję poznać grupę Dau al Set. W szkole Dau al Set spotyka artystów tak znanych jak Tharrats, Muxart czy Tapies. Jego malarstwo charakteryzuje się zastosowaniem żywych i bogatych kolorów. Jego twórczość można zdefiniować jednym słowem: ŻYCIE. Tak więc wspaniałe dzieła tego katalońskiego malarza charakteryzują się bogatą i gęstą paletą barw o dużej żywotności, które w połączeniu z różnorodnymi materiałami używanymi jako podłoże dają efekt ekspresjonistycznego malarstwa wysokiej jakości chromatycznej i wyrazistej osobowości, czyniąc artystę mistrzem.

Klasyczne i nowe łączą się w pędzlu Miquela Tornera de Semir. Czas rozmywa się, znika. Linia podziału między przeszłością a teraźniejszością znika dzięki jego obrazom, dzięki jego sposobowi nanoszenia linii na płótno. Miquel osiąga to, co niewielu wcześniej udało się osiągnąć: mówić o przeszłości z głosem teraźniejszości. Jego głos: jego obrazy. Jego metoda: pasja. Jego osiągnięcie: całe jego dzieło.

Malarz z Geruny jest inspirowany przez dawnych, Giotta, renesans włoski oraz poszukiwanie nieformalnych śladów malarzy abstrakcjonistów. To wszystko stanowi punkt wyjścia jego malarstwa; martwi go równie mocno rzemiosło co koncepcja, stara się być mostem między przeszłością a teraźniejszością, ale także otwarty na wszystko nowe, na ciągłe poszukiwanie. Interesujący kontrast w twórczości Miquela polega na sposobie przedstawiania postaci, miejsc i sytuacji z epok dawnych, utrwalonych nowoczesnymi technikami malarskimi. Ta wybitna katalońska postać potrafiła złamać reguły czasu. Tak bezpośrednio Miquel Torner de Semir definiuje linie i formy, że na pierwszy rzut oka trudno uwierzyć, iż dzieło to płótno o dwóch wymiarach, wydaje się, że malarstwo to zestaw tekstur świata trójwymiarowego.

Niektóre z jego prac mają wyraźny afiszowy akcent, z intensywną i ekspresyjną paletą barw, w kontraście do spokoju i pustego spojrzenia twarzy, które zaprasza obserwatora do zagłębienia się w otoczenie dzieła i myśli artysty. Niemniej, Torner de Semir ma własny styl oparty na prostocie realizacji w bardzo dobrze skomponowanej kompozycji. Postacie kobiece mają spokojne formy sztuki religijnej i wyrażają spokój ducha. Figura służy Semiro jako sposób na domaganie się porządku i rytmu w działaniu ludzi.

Według Joana Lluísa Montañé, Barcelończyka, członka Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki, prestiżowy kataloński malarz Torner de Semir, w swoim obszernym dorobku malarskim „interesuje się kompozycją i kolorem, generując twórczość szczególnie dopracowaną, gdzie widać odcisk determinacji i kontrastowej palety kolorów. Prezentuje postacie, pejzaże i kompozycje, które stanowią wyraźny przykład akademickiej malarskości, w której nie rezygnuje z pewnej innowacyjności formalnej i technicznej, wszystko to w charakterystycznym, niepowtarzalnym plastykowym znaku”.

Krytyk sztuki, Josep M. Cadena, mówi o Semirze: „Malarz wyraźnie i precyzyjnie wyznacza kontury głównych elementów każdej kompozycji mocnymi liniami i używa podstawowych i czystych kolorów, aby wyrazić uczucia. Kiedy to możliwe, tworzy obraz w ramce, a nawet próbuje umieścić interpretacje i znaki abstrakcyjne w tle. W ten sposób osiąga pozytywny związek między różnymi formami wyrazu artystycznego, które go motywują, a jego język plastyczny jest znacznie bogatszy i bardziej atrakcyjny. Ma własny styl oparty na prostocie realizacji w bardzo dobrze zorganizowanej kompozycji. Jego kobiece postacie mają spokojne formy sztuki religijnej i wyrażają spokój, jaki powinna przekazywać realizacja ducha. Figura służy mu do domagania się porządku i rytmu w działaniach ludzkich, jego malarstwo to etyka. Łączy łatwo pozytywne odczucia wśród tych, którzy znają jego dorobek”.

Dla J. Llop S.: „Rysunek, fundamentalny, mocny, precyzyjny, wnikliwy, określa formę, wyznacza przestrzenie w przemyślanych kompozycjach, które przedstawia Torner de Semir. A potem przychodzi patrzenie na inny sposób, wyobraźnię, sny, które łączą się z rzeczywistością, którą opisuje i ubiera chromatyzmem łączącym kolory podstawowe, delikatne odcienie. To styl osobisty, który odkrywa drugą rzeczywistość krajobrazu, postaci. Dzieło interesujące i atrakujące, porywające widza i prowadzące go drogą wyobraźni”.

Zgodny ze swoją wizją prymitywów, nie przejmował się zbytnio swoim społecznym oddziaływaniem na swoich mistrzów, którzy czasem byli bezimienni; mimo że jego prace znajdują się w wielu krajach, wystawiał w Europie, Ameryce i w Japonii, trudno stworzyć wyczerpujący przegląd jego CV. Obecnie wystawia na stałe w Galerii Arcadia w Madrycie.

W roku 2003 został wybrany przez Muzeum Królewskiego Domu Monety, aby jego dzieło zostało wydane na znaczku pocztowym i uczestniczyć w wystawie XXV rocznicy Konstytucji Hiszpańskiej. Tymczasem Muzeum Królewskiego Domu Monety w Madrycie zorganizowało wystawę jego prac.

Dzieła Tornera były prezentowane w dużej liczbie miast europejskich i hiszpańskich, takich jak: Paryż, Bruksela, Frankfurt, Heidelberg, Strasburg, Saint-Paul-de-Vence, Dijon, Clermont-Ferrand, Barcelona, Girona, Walencja, Sewilla, Pontevedra, Oviedo, itd. Poniżej niektóre z najważniejszych wystaw katalońskiego artysty:

Najważniejsze wystawy
Amics de les Arts. Terrassa - Barcelona.
Pinacoteca. Sabadell - Barcelona.
Sociéte des Artiste Independants. Paryż.
Grand Palais. Paryż.
Dan Art, Béziers-Francja.
Galerie Espace. Paryż - Beaubourg.
Lyons Club. Chartres Doyen - Francja.
Zaproszony na wystawę Cercle Espanyol. Dreux - Francja.
Salon d’Automne. Clermont-Ferrand - Francja.
Grand Prix la Femme et l’Imabonraire Jeanne Gatineau. Paryż.
Sala Gavina. Palamós - Girona.
Sala Clará, Olot-Barcelona.
Espai cultural Francolí-Barcelona.
Galerie Boutique. Paryż, Francja.
La Galerie de l’Hotel Meridien. Paryż.
L’Atelier. Platja d’Aro.Girona.
Ausstellungsräume der Mineralquelle Eptigen. Szwajcaria.
Galería Arcadia- Madryt.
Galería de arte Star. Kolektyw. Madryt.
Galería 4 Cantons. Olot.Girona.
Galería Catalonia-Barcelona.
Galería Art 16. Olot.Girona.
Pedreguet Art espai contemporani. Girona.
Galería Da Vinci Art. Girona.
Galerie Ducs de Dijon.Francja.
Galería Campo u Campo. Belgia.
Galería B.C.S. Estrasburg.Francja.
Haus Arnold. Frankfurt nad Menem. Niemcy.
Haus Berlinghoff. Heidelberg.Niemcy.
Naumilenium. Barcelona.
Lart century art. Barcelona.
Real Club Náutico de Sanxenxo. Pontevedra.
Picassomio.com Madryt.
Galeries d’Art Christian Dazy. Dijon-Megève-Francja.
Wystawa upamiętniająca 25. rocznicę Konstytucji Hiszpańskiej. Madryt.
Sala Constanti Art, Reus. Kolektyw bożonarodzeniowy, 2009-Tarragona.
#parisapartment