Model statku stoczniowego

Model ręcznie wykonany bez zestawu, bezpośrednio według planów konstrukcyjnych, wykończony ze wszystkimi detalami, z kompletną podstawą.

Mayflower (dosłownie „kwiat maja”) była statkiem, którym Pielgrzymi (pilgrim fathers), wyprawili się w dniu 6 września 1620 r. z Plymouth (Anglia), aby dotrzeć do obecnych Stanów Zjednoczonych na Cape Cod dwa miesiące później, 11 listopada.

Okres historyczny
W Anglii, w XVI wieku, Kościół Anglikański przechodził przez burzliwy okres, który doprowadził do powstania kościoła kalwińskiego, a także mniejszych zgromadzeń zwanych kongregacjami lub kościołami reformowanymi. John Robinson, duchowny anglikański zawieszony od służby przez biskupa Norwich, nawiązał kontakt z grupą reformowanych dissydentów, wśród nich John Smyth (założyciel kościoła baptystów), William Brewster i William Bradford.

Stali się liczniejsi i osiedlili się na rozległym obszarze w dolinie rzeki Trent, na pograniczu hrabstw Lincolnshire, Yorkshire i Nottinghamshire.

Wewnętrzne rozbieżności doprowadziły do podziału tej kongregacji na dwa odłamy, również z powodów geograficznych: Smyth pozostał w Gainsborough (Lincolnshire), podczas gdy Brewster i Bradford osiedlili się w pobliżu Scrooby (Nottinghamshire), a Robinson pozostawał ich pasterzem.

Prześladowania prowadzone przez arcybiskupa Yorku i biskupa Lincoln doprowadziły do decyzji o emigracji do Holandii: Smyth do Amsterdamu, Robinson do Lejdą. Tutaj grupa rosła dzięki zarządzaniu Robinsona i szwagrem, diakonem Johnem Carverem, i przebywali tam ponad dziesięć lat.

Grupa separatystyczna Robinsona nadal cierpiała z powodu odległości od ojczyzny, więc wspólnie podjęli decyzję o emigracji do nowych koloni w Nowej Anglii w Ameryce.

Pielgrzymi, po długich negocjacjach, dzięki przyjaźni Williama Brewstera z Sir Edwinem Sandys’em (skarbnik i urzędnik pierwszej angielskiej firmy w Wirginii, a także odpowiedzialny za kolonię), uzyskali w 1619 r. przywilej od Towarzystwa Wirginijskiego, który zapewniał im część swojego obszaru północnego w Ameryce Północnej w Dolinie Rzeki Hudson.

Wydali dużą część swoich zasobów, zawarli kontrakt finansowy z kupcem żelaza, Thomasem Westonem, i wynajęli statek, który wcześniej należał do florentyńskiej rodziny Guicciardini, stąd nazwa „flower of May” (czyli lilia, symbol Florencji par excellence), postanowieni, by pod angielską ochroną prowadzić dochodową działalność handlową.

Grupa 102 pasażerów nie była jednorodna: wielu stanowili członkowie kongregacji, ale dołączyło również pewne liczby rodzin i innych osób, które miały nadzieję poprawić swoją sytuację ekonomiczną.

Podróż.

Statek był w rzeczywistości galionem trzymasztowym o około 180 tonach, którym dowodzili pielgrzymi Carver i Brewster.

We wrześniu 1620 r. na pokład Mayflower wyruszyli z Plymouth i po około dwóch miesiącach dotarli do portu Cape Cod, a następnie do Provincetown (Massachusetts) 11 listopada 1620 r., gdzie utworzono Zgromadzenie Mayflower, które dało początek ich rządowi.

Zrzekając się przyznanego im przywileju, 11 grudnia wysiedlili się na zachodnim wybrzeżu Massachusetts, gdzie założyli Colonię Plymouth, uznaną oficjalnie 1 czerwca 1621 r. Według tradycji, miejsce, w którym pielgrzymi po raz pierwszy postawili nogę na nowożytnej ziemi, oznaczone jest Rock of Plymouth, którą nadal można zobaczyć na nabrzeżu miasta.

Wśród pasażerów Mayflower byli: Christopher Jones – kapitan i współwłaściciel; John Alden – organizator podróży i założyciel kolonii; John Carver – pierwszy gubernator; William Bradford – który został mianowany gubernatorem po śmierci Carvera i ponownie wybierany przez 30 kolejnych kadencji.

Mayflower opuściła Plymouth 15 kwietnia 1621 r. i ponownie zawitała do portu w Anglii 16 maja.

Historia w rzeczywistości jest skomplikowana, ponieważ nazwa Mayflower była w owym czasie bardzo częsta wśród statków i nie wiadomo z pewnością, jaki był warsztat stoczni, który ją zbudował.