Thilo Maatsch (1900-1983) - Abstrakte Kompositionen 1924/1970

KOMPOZYCJA MALARSKA
(Kurt Leonard o Thilo Maatsch 1976)

W aukcji znajduje się abstrakcyjna kompozycja wybitnego niemieckiego artysty Thilo Maatsch z 1924/1973 w stylu konstruktywizmu, w rozmiarach kartonu: 35 x 45 cm oraz rozmiar motywu 14 x 14 cm lub 17 x 42,5 cm. Stan pracy: bardzo dobry do doskonałego. Kartka nigdy nie była oprawiana i od dziesięcioleci przechowywana była w teczce artysty.

Drzeworyt na cienkim japońskim papierze jest podpisany pod motywem z prawej strony. Limitowana edycja drzeworytu z 1924 roku została wydana w niewielkiej serii zaledwie „100 egzemplarzy” pomiędzy 1966 a 1973 rokiem.

VITA THILO MAATSCH (źródło m.in. Wikipedia)

Thilo Friedrich Maatsch (ur. 13 sierpnia 1900 w Braunschweigu; zm. 20 marca 1983 w Königslutter) był niemieckim grafikiem, malarzem i rzeźbiarzem. Był artystą sztuki abstrakcyjnej oraz sztuki konkretnej, a także konstruktivizmu.

W 1918 roku Maatsch założył wraz z Rudolfem Jahnsem i Johannesem Molzahnem „Towarzystwo przyjaciół młodej sztuki” w Braunschweigu. W gronie członków znajdowali się m.in. Lyonel Feininger i Paul Klee. Ponadto Wassily Kandinsky, który wspierał Maatscha i czcił go jak ojca, zaprojektował znak grupy. Jeszcze w tym samym roku Maatsch zaprzyjaźnił się z kolekcjonerem sztuki Otto Ralfs. W latach 1919 i 1921 odwiedzał Heinricha Vogela w Worpswede.

W 1924 nastąpił pierwszy zakup prac Thilo Maatscha przez braunschweigskiego kolekcjonera Otto Ralfa. Spotkał się z Niną i Wassilym Kandinsky, aby wybrać olejny obraz w mieszkaniu Maatscha. Dla Maatscha było to wielki zaszczyt widzieć swoje dzieło obok prac Mondriana, Kandinsky’ego, Kleee i innych już wtedy znanych artystów w kolekcji. W 1925 Ralf zainicjował wystawę „Towarzystwa przyjaciół młodej sztuki”.

W Bauhausie w Weimie, a później Dessau, nawiązał znajomość z Paulem Klee, Lyonel Feiningerem, László Moholy-Nagyem, Williamem Wauerem i Lotharem Schreyerem. Kandinsky, Klee oraz Moholy-Nagy pozwolili mu przebywać w ich atelier i studiować u nich. Z Kurtem Schwittersem był nie tylko zaprzyjaźniony, lecz dzielił z nim podobny język form, przez co Maatsch czasem bywa zaliczany do kręgu Schwittersa.

Jeszcze w tym samym roku Maatsch dołączył do Novembergruppe i został jej członkiem. Nastąpiła także coroczna obecność aż do 1932 roku na „Wielkiej Berlińskiej Wystawie Sztuki”. W 1927 Herwarth Walden zorganizował dla niego w swojej galerii Der Sturm indywidualną wystawę, o czym Maatsch sam z dumą wspominał w 1970 roku, „co najmniej 50 grafik, około 10 akwarel i kilka obrazów”.

Pod nazistowskimi rządami nastąpił upadek, jak to było w przypadku wielu artystów awangardowych. W 1933 roku po raz pierwszy skonfiskowano prace Maatscha. W 1934 roku został wykluczony z Reichskammer der bildenden Künste i zaliczono go do kategorii „entartet”.

Dopiero około 1966 roku, dwadzieścia lat po zakończeniu wojny, nastąpiło ponowne odkrycie jego twórczości, a od tego momentu w gęstych kolejnościach następuwały wystawy za wystawą. Dzieła Maatscha były kupowane przez znane prywatne kolekcje, w tym przede wszystkim przez Carl Lazlo, który aktywnie wspierał go, m.in. poprzez wydanie kilku edycji map, publikację książkową, a także przez Alfreda i Elisabeth Hoch. Wielce ceniony Thilo Maatsch zmarł w 1983 roku w Königslutter.