Claude Manoukian (1936) - Lot de 2 lithographies: Les champs

Claude Manoukian (1936- ) - Para lithografii: Les champs

2 lithografie na papierze welnym o formacie 50 x 65 cm.
Dzieła są potwierdzone podpisem ołówkiem przez artystę.

Dzieła w dobrym stanie, nigdy wcześniej nie oprawiane.

Zapewniamy skrupulatne zapakowanie, międzynarodowy nadzór, ubezpieczenie i ekspresowe wysyłki przy wszystkich naszych dostawach.

Claude MANOUKIAN to malarz urodzony w 1936 roku. "Są momenty w życiu malarza, które tłumaczą się niewiele, jeśli nie że nagle dobre malarstwo staje się malarstwem wyjątkowym. Dzieje się to jak błyskawica, albo jak Duch Święty w Dniu Zielonych Świątek. Można także powiedzieć, skromniej, że to jak przemiana van Gogha, który z przeciętnego rysownika stał się geniuszem sztuki. Claude MANOUKIAN właśnie przekroczył ten krok wyjątkowości, który prowadzi go od dobrego malarza, jakim był, do artysty, którego dzieło ma własne, charakterystyczne cechy. Owszem, jego obrazy już nosiły jego znak, dzięki użyciu kolorów podpisujących jego autora. Jak Odilon Redon, Claude MANOUKIAN wie doskonale łączyć tony, które w nieumiejętnych rękach stałyby się dysonansowe, podczas gdy u niego jedynie potęgują ich blask. Ale teraz, opuszczając rygorystyczny figuratywizm, Claude MANOUKIAN rozkłada i składa ponownie formy, i w jego dziele wprowadza dodatkowy wymiar. Z odwagą, ale z pewnością technika, interpretuje kontury, osadza je jeden w drugim. Czasem zaczynając od ścieżki, którą zbyt powierzchownie badał Picasso, Claude MANOUKIAN wprowadza inny typ form, który staje się nowym poezją pod jego pędzlem. Tak różni od siebie, jak Racine, Corneille czy Victor Hugo od Verlaine’a czy Rimbaud, choć wszyscy piszą wierszem, Claude MANOUKIAN będzie flirtował z innymi sposobami malowania i wyciągnie z nich nowe wyrazy. Eksalacja kolorów, unosząca się nad rzeczywistością, którą włącza do pamięci obrazu, ale nie będąca od niej niewolnicza, skomponuje dla sztuki i przez sztukę, nie używając rzeczywistości tylko jako podłoża, jako pierwotny stan, który rozwija. Spojrzenie na to, co widzi, jest jedynie odzwierciedleniem przyszłości. Posługuje się swoją pamięcią jak igłą przewodniczką, ale tworzy w sobie dziecko wyłaniające się z zmysłów wzroku i nastroju, a następnie zapisuje je na swojej płótnie. Jak nowo narodzone dziecko nigdy nie jest całkiem takie samo jak jeden z jego rodziców, to płótno, które maluje, znajdzie źródło w głębi jednego z jego elementów, który czasem może dominować, co prawda, lecz pozostanie zawsze częściowo pod wpływem drugiego. Każde płótno będzie drogą prowadzącą do spełnienia całości i wyrażenia estetyki, która różnicuje każde dzieło, zachowując jednocześnie wspólny sens zwany stylem." Christian GERMAK