Dejean (Antoine Hornot) - Traité des odeurs - 1764

DEJEAN (pseudonim Antoine’a Hornota). Traktat o zapachach, kontynuacja Traktatu o destylacji. Paryż, Nyon, Guillyn, Saugrain, 1764. 1 tom w formacie in-12, [6] s. (f.), 528 s., oprawa epoki w bazie barwionej, grzbiet z pięcioma żebrami ozdobiony ornamentami złotymi, metka księgarza z XVIII wieku przyklejona do tylnej okładki.

Po opublikowaniu Traktatu o destylacji, którego ten tom stanowi część stanowiącą kontynuację, Antoine Hornot przedstawia tutaj rozważną syntezę natury i zastosowań zapachów, na skrzyżowaniu chemii praktycznej, medycyny i handlu aromatami. Jest to pierwsze wydanie oddzielne i powiększone tekstu, który pierwotnie stanowił część traktatu o destylacji.

Traktat jest zorganizowany wokół klasyfikacji substancji zapachowych: materiały zwierzęce (civet, musk, ambra szara, kastoreum), roślinne (kwiaty, żywice, drzewa aromatyczne, przyprawy) i ich połączenia w wody zapachowe, olejki eteryczne, maści, proszki i pastylki. Dejean prezentuje w nim metody ekstrakcji — destylacja alambikiem, enfleurage (nasączanie zapachem), maceracja gorąca — z dbałością o powtarzalność charakterystyczną dla myśli encyklopeicznej jego wieku. Zagadnienie medyczne i higieniczne zapachów — ich rzekome działanie na powietrze, epidemie, humory — omawiane jest w kilku rozdziałach odzwierciedlających ówczesne obawy zdrowotne.

Ogólny stan egzemplarza: oprawa silnie uszkodzona, rogi starte, brak skórzanych nawierzchni na grzbiecie i na okładkach, skóra przetarta w niektórych miejscach; brak jednego liścia kartkowego; inne drobne defekty. Egzemplarz oferowany w takim stanie, nie nadaje się dla kolekcjonerów, lecz zainteresuje miłośników historii perfumiarstwa, chemii farmaceutycznej oraz starożytnej literatury aromatycznej.