Włochy - Lucca; Merian - Luca - 1681-1700

LUCA

Rzadka i atrakcyjna miedziorytowa linia na papierze, wykonana przez rodzinę Merianów do ich „Topographia Italiae” wydanej we Frankfurcie w 1688 roku. Ten piękny, precyzyjnie wykonany plan pochodzi z ostatniego tomu „Neuwe Archontologica Cosmica” Meriana, wydawanego w 30 częściach w latach 1642–1688. Po śmierci starszego Meriana, prace kontynuowali jego synowie Mathias i Caspar. Jest to ostatni tom z 30 tomów wydanych w przeciągu 46 lat, najrzadszy z dzieł Meriana.

Bardzo dobry stan. Wymiary 250 x 342 mm. Bez barwy, tak jak wydano.

Gwarantowanie autentycznej antycznej mapy.

Matthäus Merian

Matthäus Merian (25 marca 1621 – 15 lutego 1687) był szwajcarskim grawerem i

portretistą. Urodził się w Bazylei jako najstarszy syn Matthäusa Meriana Starszego i jego pierwszej żony Marii Magdaleny z domu de Bry; podobnie jak ojciec został grawerem. Był przyrodnim bratem Marii Sybilli Merian oraz bratem Caspara Meriana. Udokumentowano, że służył Carl Gustafowi Wrangelowi jako importer wina i innych dóbr luksusowych i był znany z portretów. Został nauczycielem Bartholomäusa Kiliana.

Po śmierci dziadka Johanna Theodora de Bry’ego, jego ojciec przejął jego drukarnię we Frankfurcie, gdzie młody Matthew został uczniem Joachima von Sandrarta. Z nim pojechał do Amsterdamu w 1637, do Paryża w 1641 i do Londynu w 1639 z Anthonisem van Dyckiem.

W 1642 Merian wrócił do Frankfurtu, ale od 1643 do 1647 przebywał we Włoszech na studia. W 1647 wziął udział jako agent polityczny i przedstawiciel kilku książąt na Kongresie Pokoju w Norymberdze, przy czym wykonywał portrety uczestników. Od 1647/48 był także w służbie Carl Gustafa Wrangela, którego portretował wielokrotnie.

Po śmierci ojca w 1650 prowadził drukarnię wraz ze swoim młodszym bratem Casparem Merianem i wydawał kolejne tomy Topographia Germaniae oraz Theatrum Europaeum. Poza tymi seriami, wydawnictwo rzadko publikuje inne księgi. Merian odniósł największe sukcesy jako portrecista, na przykład w 1658 podczas koronacji Leopolda I we Frankfurcie.

Merian tworzył także ołtarze, między innymi dla katedry w Bambergu i Barfüßerkirche we Frankfurcie.

Merian zmarł 15 lutego 1687 we Frankfurcie. Jego grób na Peterskirchhof we Frankfurcie przetrwał.