Baptiste Laurent - Run Out 1

"Run out 1", 250x180cm, 2022 XXXL akryl i posca na płótnie
Podpisane z tyłu, wysyłane zwinięte.
Sprzedane bez ramy

Seria (En)tropicos/
Dni same się powtarzają. Kilka miesięcy temu przeszliśmy przez nietypowy moment.
Nasza przestrzeń jest mała, a czas długi. Czuliśmy się przytłoczeni brakiem czasu, a teraz zaskakuje nas nadmiar.
Introspektywny gest, nowy horyzont, w którym zbliżamy się do wyobraźni.
Zagubienie zmian, bezprecedensowy krzyk pyta „co dalej?”
Baptiste używa tego dystopijnego krajobrazu, by stworzyć kolejny świt, nowy świt.
Budowa tych obrazów wynika z potrzeby odnowienia krajobrazu, z pragnienia zapomnianej natury. Aby ją ponownie odkryć, ożywić ją.
Źródłem bodźca dla tej sybiozy można znaleźć w opowieści o antropologu i założycielu strukturalizmu, Claude’a Lévi-Straussa: w 1935 roku Lévi-Strauss wyruszył na poszukiwanie autentycznej, czystej Brazylii, obdarzonej dziką energią i charakterystyczną naturą.
Autor „Tristes Tropiques” częściowo spełnił swoje oczekiwania związane z podróżą.
Jego niepokój przedstawiony jest w fragmencie tekstu o prorończym tonie: „Za kilkaset lat, w tym samym miejscu, inny podróżnik, równie zrozpaczony jak ja, będzie opłakiwał zniknięcie tego, co mogłem zobaczyć i co mi uciekło”.
Ofiara podwójnej choroby, wszystko co widzę boli mnie, a ja bezlitośnie karczę siebie za to, że nie oglądałem wystarczająco uważnie.
Jak podróżnik, płótna Baptiste’a (en)tropikalne prowadzą go do miejsca, gdzie może ponownie odnaleźć swoją witalność.
Może te gatunki nie istnieją, może te idylliczne krajobrazy nigdy nie istniały. Ale okno, które Baptiste otwiera, wpuszcza powietrze, którego dziś nie możemy już oddychać.
Baptiste oferuje nam utopię; poprzez swoje gesty proponuje zmianę paradygmatu, możliwą ekologię.
Dla Greków słowo entropia miało dwa znaczenia: ewolucję i przemianę. Dla fizyków to miara nieporządku systemu. Identyfikując nieporządek, przekształcając go

Baptiste Laurent (1980, Nantes) jest artystą wizualnym, który mieszka i pracuje w Madrycie i Paryżu.
Wystawiał się w różnych instytucjach artystycznych i kulturalnych, w tym w Institut français de Madrid, Le Palais de Tokyo, Galerii La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance française, Museo Nacional de Antropología, Galeria FL.
Jego tradycyjnym mediumem jest malarstwo, ale pracuje także w rzeźbie i rozwija projekty o silnym charakterze literackim, społecznym i antropologicznym.
W jego najnowszych publikacjach i wystawach, „Conversaciones y puñetazos”, „Mauvaises Tournures”, „Bajo el Mismo Mar” i „Exit”, wielokrotnie eksperymentował z pracą twórczą w kolaboracji z innymi artystami wizualnymi i autorami literackimi.
Jako artysta antyakademicki i eklektyczny lubi synkretyzować style malarskie, oscylując między neofiguratywną narracją, malarstwem graficznym a ekspresjonistyczną abstrakcją.
Założyciel wspólnej pracowni Latolier w dzielnicy Usera w Madrycie, kieruje dynamiczną społecznością hiszpańskich i międzynarodowych artystów wizualnych