René Magritte (1898-1967), after - Composition

René Magritte (1898-1967), (d´apres)-ręcznie podpisana ołówkiem przez pana Charli Herscovici, prezesa Fundacji MAGRITTE

Litografia na pergaminie BFK Rives.

Ważna uwaga: widoczne zagięcia, proszę o rewizję zdjęć.

Numerowana / 300 egzemplarzy, podpisana w druku
Litografia wykonana pod nadzorem Succession Magritte, uwierzytelniona przez pieczęć blind Succession, podpisana na dole kamienia po lewej stronie i ręcznie podpisana ołówkiem przez pana Charlego Herscovici, prezesa Fundacji MAGRITTE (z inicjałem po tej samej stronie co numer)

Wymiary: 44x30 cm.

René Magritte, znany belgijski surrealista, stworzył kilka intrygujących dzieł, które bawią się tematami okien, sfer i chmur. Jednym z godnych uwagi przykładów jest jego obraz z 1964 roku „Le Tombeau des Lutteurs” (Gro­bowiec zapaśników), choć często nazywany jest po prostu na podstawie elementów wizualnych ze względu na oszałamiającą, niemal archetypową kompozycję.

W tym urzekającym dziele okno pełni rolę ramy dla nieoczekiwanej sceny. Zamiast ukazywać konwencjonalny zewnętrzny krajobraz, widz staje twarzą w twarz z dużym, doskonale kulistym obiektem, często opisanym jako skała lub planeta, który wydaje się zawieszony tuż za szybą okna. Ta sfera nie opiera się na niczym; po prostu unosi się w centrum widoku. Nad i wokół tej enigmatycznej kuli stylizowane chmury wypełniają niebo, odwzorowane z charakterystyczną precyzją, a zarazem marzycielską jakością Magritte’a.

Wzajemne oddziaływanie tych elementów tworzy poczucie zarówno znajomości, jak i głębokiej obcości. Okno, zwykle portal do rzeczywistości, tutaj prezentuje niemożliwą wizję. Sfera, obiekt doskonałej formy geometrycznej, zaprzecza grawitacji i naturalnemu kontekstowi. Chmury, choć naturalne, przyczyniają się do ogólnej niepokoju atmosfery, będąc częścią tej dziwacznej sceny. Magritte mistrzowsko używa tych wspólnych motywów, by kwestionować percepcję, zapraszając widza do pytania, co jest realne, co wyobrażone i samej natury przedstawienia.