Miquel Torner de Semir (1938) - Amor entre capas

Podpis obrafuartysty na dole

Dzieło prezentowane bez ramy

Wymiary dzieła: 55 cm wysokości x 46 cm szerokości

Dobry stan zachowania

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::

BIOGRAFIA MIQUELA TORNERA DE SEMIR.

Miquel Torner de Semir urodził się w 1938 roku w zamku Santa Pau w Garrotxa (Gerona), jako ostatnia żyjąca osoba urodzona w tej emblemata‑ycznej budowli otoczonej wulkanami (obecnie mieszka w San Feliu de Guísols). Fakt ten kształtuje jego rolę jako malarza. Człowiek starej Katalonii, wykształcony, od zawsze czuł pociąg do średniowiecza, romańskiego Pirenejów i wczesnych gotyków. Śladem renesansowego włoskiego sztuki, zwłaszcza malarzy quattrocenta włoskiego, takich jak Fra Angelico czy Rafael, można odnaleźć w wielu portretach kobiecych Tornera de Semir, jak ten, który mamy przed sobą. To właśnie ta mieszanka starożytnego i nowego stanowi o oryginalności jego dzieła. Najbardziej go formuje wiedza o romańskim i gotyckim. Jego postaci często obramowane grubą ciemną linią przypominają gotyckie witraże – jasne, piękne same w sobie. Uczeń malarza ściennego i rytownika Ricarda Marleta, uczy się tego, co dla niego najważniejsze, czyli dyscypliny rysunku. Z mistrzem Marletem poznaje Nowy-realizm i kataloński Nowy Wiek. Studiował w Szkole Sztuk Pięknych w Sant Jordi w Barcelonie oraz w Szkole San Fernando w Madrycie, gdzie odwiedzi Muzeum Prado i nasyci się malarstwem Velázqueza, wybierając reprodukcję „Maid of Honour” po swojemu, swoim stylu, z żywymi kolorami takimi jak różowy i fosforyzujący fiolet, które nie pozostawiają wątpliwości co do podkreślenia, nowoczesności i sympatii artysty. Ponadto, jeśli uważnie się przyjrzeć, można dostrzec użycie techniki kolażu przez artystę, który wprowadza do swojego dzieła kawałek tkaniny, tektury lub nawet partyturę muzyczną.

W Paryżu zaczyna swoją pracę, jak on sam ją określa, „między tym, co stare, a tym, co nowe”. Rozpoczął od wystaw solo w Terrassie w 1968 roku, następnie w innych katalońskich miastach i w Paryżu (galerie Espace i Boutique). Jego twórczość zaczynała się od figuratyzmu śródziemnomorskiego, który następnie prowadził do abstrakcji, by powrócić do figuracji nowoczesnej koncepcji. Uważany jest ostatecznie za jednego z najważniejszych przedstawicieli malarstwa śródziemnomorskiego.

Wszystkie te tendencje nie były mu obce, ponieważ w Barcelonie miał okazję poznać grupę Dau al Set. W szkole Dau al Set spotyka artystów tak znanych jak Tharrats, Muxart czy Tapies. Jego malarstwo charakteryzuje się użyciem żywych i bogatych kolorów. Jego twórczość można zdefiniować jednym słowem: ŻYCIE. Zatem doskonałe dzieło tego katalońskiego malarza charakteryzuje się bogatą i gęstą paletą kolorów pełnych życia, która w połączeniu z różnymi materiałami, których używa jako podkładu, daje efekt ekspresjonistycznego malarstwa o wysokiej jakości chromatycznej i wyraźnej osobowości, definiując artystę jako mistrza.

To, co klasyczne i to, co nowe, zlewają się w pędzlu Miquela Tornera de Semir. Czas się rozpuszcza, znika. Linia oddzielająca przeszłość od teraźniejszości znika dzięki jego obrazom, dzięki jego sposobowi malowania na płótnie. Miquel osiąga to, co niewielu wcześniej osiągnęło: mówić o przeszłości głosem teraźniejszości. Jego głos: jego obrazy. Jego metoda: pasja. Jego osiągnięcie: całe jego dzieło.

Malarz z Gerony jest pod wpływem starożytnych, Giotta, renesansu włoskiego i poszukiwań nieformalnych malarzy abstrakcyjnych. Wszystko to stanowi punkt wyjścia jego malarstwa; martwi go równie lub bardziej warsztat niż koncepcja, stara się być mostem między przeszłością a teraźniejszością, ale także otwarty na wszystko nowe, na nieustanne poszukiwanie. Interesujący kontrast w twórczości Miquela to sposób, w jaki przedstawia postaci, miejsca i sytuacje z dawnych epok, uchwycone technikami malarskimi nowoczesnymi. Ten wybitny kataloński malarz potrafił zerwać z regułami czasu. Mówi prosto: Torner de Semir w definicji linii i kształtów, tak że na pierwszy rzut oka trudno uwierzyć, że to płótno o dwóch wymiarach, wydaje się, że malarstwo to bardziej suma faktur z świata trójwymiarowego.

Niektóre z jego dzieł wyróżnia silny akcent fazy faubistycznej, z intensywną i ekspresyjną paletą kolorów, w kontraście do spokojności i pustego spojrzenia portretowanych twarzy, co zaprasza obserwatora do zanurzenia się w otoczenie dzieła i myśl artysty. Niemniej, Torner de Semir ma własny styl oparty na prostocie wykonania w bardzo dobrze zorganizowanej kompozycji. Postacie żeńskie mają powolne kształty sztuki sakralnej i wyrażają spokój ducha. Figura służy Semirowi do domagania się porządku i rytmu działań ludzkich.

Według Joana Lluísa Montañé, Barcelonczyka, członka Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki, prestiżowy kataloński malarz Torner de Semir w swoim obszernej twórczości „interesuje się kompozycją i kolorem, generatorem stworzeń szczególnie dopracowanych, gdzie widać odcisk determinacji i kontrastujących palet kolorów. Wystawia postacie, pejzaże i kompozycje, które stanowią jasny przykład akademizmu malarskiego, nie rezygnuje jednak z pewnych innowacji formalnych i technicznych, wszystko to w niepowtarzalnym plastikowym, osobistym znaku”.

Krytyk sztuki Josep M. Cadena pisze o Semirze: „Malarz zaznacza mocnymi i precyzyjnymi liniami sylwetki głównych elementów każdej kompozycji i używa podstawowych i czystych kolorów, aby wyrazić uczucia. Kiedy to możliwe, maluje obraz w sobie, w obrazie, i próbuje wkładać w tła interpretacje i znaki abstrakcyjne. Dzięki temu uzyskuje pozytywny związek między różnymi formami wyrazu artystycznego, które go motywują, a jego język plastyczny jest o wiele bogatszy i atrakcyjny. Ma własny styl oparty na prostocie realizacji w bardzo dobrze zorganizowanej kompozycji. Jego postacie żeńskie mają powolne kształty sztuki religijnej i wyrażają spokój, który musi podporządkować realizacje ducha. Figura służy mu do prośby o porządek i rytm w działaniach ludzkich, jego malarstwo jest etyczne. Komunikuje z łatwością pozytywne odczucia u tych, którzy znają jego dzieło”.

Dla J. Llop S.: „Rysunek, podstawowy, mocny, precyzyjny, cięty, wyznacza formę, wyznacza przestrzenie w przemyślanych kompozycjach, które Torner de Semir nam prezentuje. A potem przychodzi spojrzenie na inny sposób, wyobraźnia, marzenia, które łączą się z rzeczywistością, którą opisuje i stroi ją chromatyzmem łączącym kolory podstawowe, delikatne odcienie. To styl osobisty, który odkrywa drugą rzeczywistość krajobrazu, postaci. Interesująca i przyciągająca twórczość, która wciąga widza i prowadzi go drogą wyobraźni”.

Zgodny ze swoją wizją prymityw, nie zajmował się zbyt własnym społecznym patronatem wobec swoich mistrzów; ci bywali anonimowi, a mimo że jego prace znajdują się w wielu krajach, wystawiał w Europie, Ameryce i Japonii, trudno dokonać wyczerpującego zestawienia jego CV. Obecnie wystawia stale w Galerii Arcadia w Madrycie.

W roku 2003 wybrany przez Muzeum Domu Królewskiego Mennicy, aby jedna z jego prac została wydana na znaczkach i by wziąć udział w wystawie XXV rocznicy Konstytucji Hiszpańskiej. Tymczasem Muzeum Domu Królewskiego Mennicy w Madrycie zorganizowało wystawę jego dzieł.

Dzieła Tornera prezentowano w licznych miastach europejskich i hiszpańskich, takich jak: Paryż, Bruksela, Frankfurt, Heidelberga, Strasburg, Saint-Paul-de-Vence, Dijon, Clermont-Ferrand, Barcelona, Girona, Valencia, Sevilla, Pontevedra, Oviedo itp. Poniżej przedstawiamy niektóre z najważniejszych wystaw katalońskiego malarza:

Najważniejsze wystawy
Amics de les Arts. Terrassa - Barcelona.

Pinacoteca. Sabadell - Barcelona.

Sociéte des Artiste Independants. Paris.

Grand Palais. Paris.

Dan Art, Béziers-Francja.

Galerie Espace. Paris-Beaubourg.

Lyions Club. Chartres Doyen - Francja.

Honory guest na wystawie Cercle Espanyol. Dreux - Francja.

Salon d'Automne. Clermont Ferrant - Francja.

Grand Prix la Femme et l’Imabonairie Jeanne Gatineau. Paris.

Sala Gavina. Palamós - Girona.

Sala Clará, Olot-Barcelona.

Espai cultural Francolí-Barcelona.

Galerie Boutique. Paris, Francja.

La Galerie de l´Hotel Meridien. Paris.

L´Atelier. Platja d´Aro.Girona.

Ausstellungsräume der Mineralquelle Eptigen. Szwajcaria.

Galería Arcadia- Madrid.

Galería de arte Star. Colectiva.Madrid.

Galería 4 Cantons. Olot.Girona.

Galería Catalonia-Barcelona.

Galería Art 16. Olot.Girona.

Pedreguet Art espai contemporani. Girona.

Galería Da Vinci Art. Girona.

Galerie Ducs de Dijon.Francia.

Galería Campo u Campo. Belgia.

Galería B.C.S. Estrasburgo.Francia.

Haus Arnold. Frankfurt am Main.Alemania.

Haus Berlinghoff. Heidelberg.Alemania.

Naumilenium. Barcelona.

Lart century art. Barcelona.

Real Club Náutico de Sanxenxo. Pontevedra.

Picassomio.com Madrid.

Galeries d´Art Christian Dazy. Dijon-Megève-Francia.

Exposición Conmemorativa del 25 Aniversario de la Constitución Española. Madrid.

Sala Constanti Art, Reus. Colectiva de Navidad, 2009-Tarragona.

#parisapartment