René Magritte (1898-1967) - Grande Guerre





€ 25 | ||
|---|---|---|
€ 1 |
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 132849
Doskonała ocena na Trustpilot.
René Magritte Grande Guerre, litografia 44 × 30 cm na BFK Rives vellum, Belgia, 2000–2010, limitowana edycja portretu w surrealizmie, płytka podpisana i numerowana na 300 egzemplarzy.
Opis od sprzedawcy
René Magritte (1898-1967), (d’après) -ręcznie podpisany ołówkiem przez pana Charly’ego Herscovici, prezesa Fundacji MAGRITTE
Litografia na papierze BFK Rives vellum.
Numerowany / 300 egzemplarzy, podpisany w druku
Litografia wykonana pod nadzorem Spadkobierców Magritte’a, uwierzytelniona przez pieczęć blind Succession, podpisana na dole w prawym lub lewym rogu kamienia oraz odręcznie podpisana ołówkiem przez pana Charly’ego Herscovici, prezesa Fundacji MAGRITTE (z inicjałem po tej samej stronie co numer)
Wymiary: 44x30 cm.
René Magritte, znany belgijski surrealista, stworzył kilka intrygujących prac, które bawią się tematami okien, sfer i chmur. Jednym z godnych uwagi przykładów jest jego obraz z 1964 roku „Le Tombeau des Lutteurs” (Grobowiec Zapaśników), choć często odnosi się do niego jedynie poprzez elementy wizualne ze względu na charakterystyczną, niemal archetypową kompozycję.
W tym fascynującym dziele okno pełni rolę ramy dla niespodziewanej sceny. Zamiast ujawniać konwencjonalny krajobraz zewnętrzny, widz napotyka dużą, doskonale sferyczną kulę, często opisywaną jako skała lub planeta, która wydaje się zawieszona tuż za szybą okienną. Ta sfera niczego nie wspiera; po prostu unosi się pośrodku widoku. Nad i wokół tej enigmatycznej lubyzie, stylizowane chmury wypełniają niebo, oddane z charakterystyczną dla Magritte’a precyzją, ale jednocześnie marzycielską jakości.
Wzajemne zależności tych elementów tworzą poczucie zarówno pewnego oswojenia, jak i głębokiej obcości. Okno, zwykle będące portalem do rzeczywistości, tu prezentuje niemożliwą wizję. Kula, obiekt doskonałej formy geometrycznej, przeczy grawitacji i naturalnemu kontekstowi. Chmury, choć naturalne, przyczyniają się do ogólnej niepokoju, będąc częścią tej dziwacznej sceny. Magritte mistrzowsko wykorzystuje te powszechne motywy, aby podważyć percepcję, zachęcając widza do pytania, co jest realne, co wyobrażone i jaką naturę reprezentacji przedstawia.
René Magritte (1898-1967), (d’après) -ręcznie podpisany ołówkiem przez pana Charly’ego Herscovici, prezesa Fundacji MAGRITTE
Litografia na papierze BFK Rives vellum.
Numerowany / 300 egzemplarzy, podpisany w druku
Litografia wykonana pod nadzorem Spadkobierców Magritte’a, uwierzytelniona przez pieczęć blind Succession, podpisana na dole w prawym lub lewym rogu kamienia oraz odręcznie podpisana ołówkiem przez pana Charly’ego Herscovici, prezesa Fundacji MAGRITTE (z inicjałem po tej samej stronie co numer)
Wymiary: 44x30 cm.
René Magritte, znany belgijski surrealista, stworzył kilka intrygujących prac, które bawią się tematami okien, sfer i chmur. Jednym z godnych uwagi przykładów jest jego obraz z 1964 roku „Le Tombeau des Lutteurs” (Grobowiec Zapaśników), choć często odnosi się do niego jedynie poprzez elementy wizualne ze względu na charakterystyczną, niemal archetypową kompozycję.
W tym fascynującym dziele okno pełni rolę ramy dla niespodziewanej sceny. Zamiast ujawniać konwencjonalny krajobraz zewnętrzny, widz napotyka dużą, doskonale sferyczną kulę, często opisywaną jako skała lub planeta, która wydaje się zawieszona tuż za szybą okienną. Ta sfera niczego nie wspiera; po prostu unosi się pośrodku widoku. Nad i wokół tej enigmatycznej lubyzie, stylizowane chmury wypełniają niebo, oddane z charakterystyczną dla Magritte’a precyzją, ale jednocześnie marzycielską jakości.
Wzajemne zależności tych elementów tworzą poczucie zarówno pewnego oswojenia, jak i głębokiej obcości. Okno, zwykle będące portalem do rzeczywistości, tu prezentuje niemożliwą wizję. Kula, obiekt doskonałej formy geometrycznej, przeczy grawitacji i naturalnemu kontekstowi. Chmury, choć naturalne, przyczyniają się do ogólnej niepokoju, będąc częścią tej dziwacznej sceny. Magritte mistrzowsko wykorzystuje te powszechne motywy, aby podważyć percepcję, zachęcając widza do pytania, co jest realne, co wyobrażone i jaką naturę reprezentacji przedstawia.

