Miquel Torner de Semir (1938) - Composición figurativa

Podpisane przez artystę na dole

Dzieło prezentowane w oprawie

Wymiary dzieła: 46 cm wysokości x 38 cm szerokości

Wymiary ramy: 53 cm wysokości x 45 cm szerokości

Dobre zachowanie

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::

BIOGRAFIA MIQUELA TORNERA DE SEMIR.

Miquel Torner de Semir urodził się w 1938 roku w zamku Santa Pau w Garrotxa (Girona), będąc ostatnią żyjącą osobą urodzoną w tej symboliczej konstrukcji otoczonej wulkanami (obecnie mieszka w San Felíu de Guísols). Ten fakt kształtuje jego twórczość malarską. Człowiek starej Katalonii, wykształcony, od zawsze pociąga go Średniowiecze, romański styl Pirenejów i wczesny gotyk. Śladem włoskiego renesansu, zwłaszcza malarzy quattrocenta italian, takich jak Fra Angélico czy Rafael, dla Tornera de Semir słychać w wielu portretach kobiecych, w tym w tym, które mamy przed sobą. To właśnie ta mieszanka starego i nowego stanowi o oryginalności jego dzieła. Najbardziej wpływ na niego wywarła wiedza o romaństwie i gotyku. Jego postacie, wielokrotnie obrysowane grubą czarną linią, przywodzą na myśl witraże gotyckie — jasne, piękne same w sobie. Uczeń malarza murala i rytownika Ricarda Marleta, uczy się tego, co dla niego najważniejsze: dyscypliny rysunku. Z mistrzem Marletem poznaje Modernizm i Nowocentryzm kataloński. Studiował w Escola de Belles Arts w Sant Jordi w Barcelonie oraz w Escuela de San Fernando w Madrycie, gdzie odwiedza Muzeum Prado i chłonie malarstwo Velázquesta, decydując się na reprodukowanie meninas według własnego gustu, w swoim stylu, z żywymi odcieniami różu i fosforescencyjnego fioletu, które nie pozostawiają wątpliwości co do wyrazistości, nowoczesności i sympatii artysty. Co więcej, jeśli przyjrzeć się uważnie, można dostrzec u artysty technikę kolażu, polegającą na wstawianiu kawałka tkaniny, tektury a nawet nut muzycznych.

W Paryżu zaczyna swoją twórczość, jak sam nazywa, „między tym, co stare, a tym, co nowe”. Rozpoczął wystawianie prac solo w Terrassie w 1968 roku, a następnie w innych katalońskich miastach i w Paryżu (galerie Espace i Boutique). Jego twórczość zaczynała się od figuratywnego, śródziemnomorskiego pejzażu, by następnie przejść w abstrakcję, a potem powrócić do figury w nowoczesnym sensie. Uważany jest ostatecznie za jednego z najważniejszych przedstawicieli malarstwa śródziemnomorskiego.

Wszystkie te tendencje nie były mu obce, ponieważ w Barcelonie miał okazję poznać grupę Dau al Set. W środowisku Dau al Set spotyka artystów tak znanych jak Tharrats, Muxart czy Tapies. Jego malarstwo charakteryzuje się użyciem żywych i bogatych kolorów. Jego dzieło można scharakteryzować jednym słowem: ŻYCIE. Tak więc wspaniałe dzieło tego katalońskiego malarza charakteryzuje bogate i plastyczne kolory, które w połączeniu z różnymi materiałami używanymi jako podkład dają efekt ekspresjonistycznego malarstwa o wysokiej jakości chromatycznej i wyraźnej osobowości, czyniąc artystę mistrzem.

Koncepcję między tym, co klasyczne, a tym, co nowe, łączy pędzel Miquela Tornera de Semir. Czas się rozmywa, zaciera. Granica między przeszłością a teraźniejszością znika w jego obrazach, w sposobie, w jaki nanosi kształty na płótno. Miquel osiąga to, co niewielu wcześniej: mówić o przeszłości z głosem teraźniejszości. Jego głos to jego obrazy. Jego metoda to pasja. Jego osiągnięcie to całe jego dzieło.

Malarz z Girony jest inspirowany starożytnymi, Giotto, renesansem włoskim i poszukiwaniem nieformalnym malarzy abstrakcjonistów. Wszystko to stanowi punkt wyjścia jego malarstwa; martwi go równie mocno warsztat niż koncepcja, stara się być «mostem» między przeszłością a teraźniejszością, ale także otwarty na nowości, na ciągłe poszukiwania. Interesujący kontrast w twórczości Miquela polega na tym, jak przedstawia postacie, miejsca i sytuacje z epok dawnych, oddane współczesnymi technikami malarskimi. Ten wybitny kataloński malarz potrafił przełamać zasady czasu. Tak bezpośredni jest Miquel Torner de Semir w precyzowaniu linii i kształtów, że na pierwszy rzut oka wydaje się, iż obraz to dwuwymiarowy obraz, a niekiedy wygląda, jakby malarstwo było sumą tekstur świata trójwymiarowego.

Niektóre z jego prac mają wyrazisty akcent fabystyczny, z intensywną i ekspresyjną paletą barw, w kontrastach z spokojem i pustą miną twarzy, które zapraszają obserwatora do wejścia w otoczenie dzieła i myślenie artysty. Niemniej Torner de Semir ma własny styl oparty na prostocie wykonania w bardzo dobrze zorganizowanej kompozycji. Postacie kobiece mają powolne, relacjonujące kształty sztuki religijnej i wyrażają spokój ducha. Figura służy Semiro do domagania się porządku i rytmu działań ludzkich.

Według Joana Lluís Montañé, Barcelonès, członka Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki, słynny kataloński malarz Torner de Semir, w swoim bogatym dorobku malarskim, „zajmuje się kompozycją i kolorem, generatorem niezwykle wyrafinowanych tworzeń, gdzie widać odcisk determinacji i kontrastowej palety barw. Prezentuje postacie, pejzaże i kompozycje, które stanowią jasne ćwiczenie akademizmu malarskiego, w którym nie rezygnuje z pewnych innowacji formalnych i technicznych, wszystko to w charakterystycznym, plastykowym, osobistym stylu”.

Krytyk sztuki, Josep M. Cadena, mówi o Semirze: „Malarz wyznacza mocnymi i precyzyjnymi liniami sylwetki głównych elementów każdej kompozycji i używa podstawowych i czystych kolorów, by wyrazić uczucia. Kiedy to możliwe, robi obraz w obrazie i próbuje umieszczać w swoich tle interpretacje i znaki abstrakcyjne. Dzięki temu uzyskuje dodatni związek między różnymi formami wyrazu artystycznego, które go motywują, a jego język plastyczny jest znacznie bogatszy i atrakcyjny. Ma własny styl oparty na prostocie wykonania w bardzo dobrze ustrukturyzowanej kompozycji. Jego kobiece postacie mają spokojne kształty sztuki religijnej i wyrażają spokój, jaki musi towarzyszyć realizacjom ducha. Figurka służy mu do proszenia o porządek i rytm działań ludzkich; jego malarstwo jest etyczne. Łączy z łatwością pozytywne odczucia u tych, którzy znają jego prace”.

Dla J. Llop S.: „Rysunek, najważniejszy i zdecydowany, mocny, precyzyjny, ostrzejszy, wyznacza formę, określa przestrzenie w przemyślanych kompozycjach, które przedstawia nam Torner de Semir. A później przychodzi widzenie w inny sposób, wyobraźnia, pojawiają się sny, które łączą się z rzeczywistością, jaką opisuje i ubiera w chromatyzm łączący kolory podstawowe i miękkie odcienie. To osobisty styl, który odkrywa inną realność krajobrazu, postaci. Interesująca i przyciągająca praca, która wciąga widza i prowadzi go ścieżką wyobraźni”.

Zgodny z jego wizją prymitywów, nie martwił się zbyt o społeczną projekcję swoich nauczycieli; bywali czasem anonimowi, a mimo że jego prace są w wielu krajach, wystawiał w Europie, Ameryce i Japonii, trudno sporządzić wyczerpujący zestaw jego CV. Obecnie wystawia na stałe w La Galería Arcadia w Madrycie.

W roku 2003 zostaje wybrany przez Muzeum Królewskiej Domu Monety, aby jedna z jego prac została wydana na znaczku pocztowym i uczestniczyć w wystawie XXV rocznicy Konstytucji Hiszpańskiej. Tymczasem Muzeum Królewskie Dom Monety w Madrycie zorganizowało wystawę jego dzieł.

Dzieła Tornera prezentowano w wielkiej liczbie miast europejskich i hiszpańskich, takich jak: Paryż, Bruksela, Frankfurt, Heidelberg, Strasburg, Saint Paul de Vence, Dijon, Clermont-Ferrand, Barcelona, Girona, Valencia, Sevilla, Pontevedra, Oviedo, itp. Poniżej przedstawiamy niektóre z najważniejszych wystaw katalońskiego malarza:

Najważniejsze wystawy
Amics de les Arts. Terrassa - Barcelona.
Pinacoteca. Sabadell - Barcelona.
Sociéte des Artiste Independants. Paris.
Grand Palais. Paris.
Dan Art, Béziers-Francja.
Galerie Espace. Paris -Beaubourg.
Lyons Club. Chartres Doyen - Francja.
Honored guest w wystawie Cercle Espanyol. Dreux - Francja.
Salon d’Autome. Clermont Ferrant - Francja.
Grand Prix la Femme et l’Imagination Jeanne Gatineau. Paris.
Sala Gavina. Palamós - Girona.
Sala Clará, Olot-Barcelona.
Espai cultural Francolí-Barcelona.
Galerie Boutique. Paris.Francja.
La Galerie de l’Hotel Meridien. Paris.
L’Atelier. Platja d’Aro.Girona.
Ausstellungsraume der Mineralquelle Eptigen.Suiza.
Galería Arcadia- Madrid.
Galería de arte Star. Colectiva.Madrid.
Galería 4 Cantons. Olot.Girona.
Galería Catalonia-Barcelona.
Galería Art 16. Olot.Girona.
Pedreguet Art espai contemporani. Girona.
Galería Da Vinci Art. Girona.
Galerie Ducs de Dijon.Francia.
Galería Campo u Campo. Bélgica.
Galería B.C.S. Estrasburgo.Francia.
Haus Arnold. Frankfurt am Main.Alemania.
Haus Berlinghoff. Heidelberg.Alemania.
Naumilenium. Barcelona.
Lart century art. Barcelona.
Real Club Náutico de Sanxenxo. Pontevedra.
Picassomio.com Madrid.
Galeries d’Art Christian Dazy. Dijon-Megève-Francia.
Exposición Conmemorativa del 25 Aniversario de la Constitución Española. Madrid.
Sala Constanti Art, Reus. Colectiva de Navidad, 2009-Tarragona.
#parisapartment