John Case - Compendium anatomicum nova methodo institutum - 1696

Uroczy egzemplarz tej rzadkiej pierwszej edycji.
Żaden inny egzemplarz nie jest obecnie na sprzedaż ani żadne aukcyjne oferty od 1984 roku.

Pełna współczesna skórzana oprawa z złoceniami i nalepką na grzbiecie. Atrakcyjna oprawa. Trochę przetarć, ale ogólnie w bardzo dobrym stanie.

Strony i tablice są w doskonałym, dobrym i czystym stanie. Tytuł (drukowany na czerwono i czarno z winietą) ma podpis posiadacza Dr. Menarda z 1700 roku. W całej książce w tym samym ręku jest kilka drobnych notatek odręcznych na marginesach. Tekst łaciński.

Niestety, brakuje dodatkowej ryciny tytułowej (frontispis)*. Jednak ma wszystkie siedem tablic, o których mowa.

John Case (ok. 1660–1700) był angielskim astrologiem i lekarzem–szachcą.

Cytat: „Chociaż nie ma dowodów na to, że Case kiedykolwiek uzyskał kwalifikacje medyczne, to jednak przyjął tytuł doktora i założył praktykę w Ludgate, sprzedając lekarstwa nieświadomemu, bezkrytycznemu tłumowi. Termin ‘szarlatan’ w Średniowieczu oznaczał ‘krzyk’, gdyż ci nomady sprzedawali swe towary na targowiskach, krzycząc, by zwrócić uwagę. Case obficie reklamował swoje środki przez dziesięciolecia, a wysoka cena jego eliksirów i lekarstw sugeruje stałą i zamożną klientelę, z którą wielu poszukiwało lekarstwa na chorobę weneryczną. Pomimo przepowiadania końca świata, posiadania aparatu iluzjonistycznego do straszenia obrazami zmarłych przyjaciół i sprzedawania nieudowodnionych lekarstw, zyskał chwilową sławę dzięki swojemu Compendium Anatomicum. Tutaj Case bronił opinii Williama Harveya z De Generatione Animalium (O powstawaniu zwierząt) z 1651 r., gdzie znany lekarz i naukowiec ustalił kilka teorii, które położyły podwaliny pod nowoczesną embriologię i poruszały wiele kwestii embriologicznych, w tym poczęcie, embriogenezę i spontaniczny pomysł. Praca Case była tak wyższa od jego innych książek, że niektórzy wątpili w jego autorstwo." (z archiwum online Gonville & Caius, Cambs).

*Wydaje się, że panuje pewne zamieszanie dotyczące kolacji, a brak ryciny tytułowej jest dość powszechny. Egzemplarz Wellcome Foundation także go nie zawiera. Podobnie jak kilka starych ofert aukcyjnych (np. Sotheby’s 1984). Jednak inne egzemplarze oferowane na aukcjach miały tę rycinę tytułową. [Wellcome II, 308; Russell 121 wydaje się zawierać frontispis w liczbie podanych tablic]

[XII], 192, [ii]. strony.