Da Correggio (XIX) - Madonna della Cesta

Perfekcyjna kopia epoki (XIX wieku) przedstawiająca 'Madonna della Cesta' Antonio Allegri zwany Correggio (Correggio REGGIO EMILIA, sierpień 1489 – Correggio REGGIO EMILIA, 5 marca 1534)
Dipinto a olio su tela riproducente la Madonna della Cesta di Correggio (1525 l'originale).
Con Cornice cm 57 x 43 - Misure tela: cm 38 x 29 - H 5 cm.
Został ponownie oprawiony i odrestaurowany w owym czasie; oglądany lampą Wooda ma bardzo niewiele napraw.
Il dipinto originale si trova alla National Gallery di Londra.
Este mały obraz, przeznaczony do prywatnej pobożności, miał zaszczyt być wymieniony w "Le Vite dei più eccellentissimi pittori e scultori…, Torrentino, Firenze 1550" Giorgio Vasari w sposób dość entuzjastyczny: „piękny na cudowny, wykonany ręką Correggio, w którym Nostra Donna zakłada na Chrystusie dzieciątku koszulę”.
La sua più antica provenienza è appunto quella menzionata da Vasari che lo ricorda entro la prima metà del '500 a Parma presso il famoso Cavalier Baiardo, committente del Parmigianino e fine collezionista del tempo.
Prawdopodobnie dzięki tej pochwalnej wzmiance dzieło zyskało uznanie biskupa Federico Borromeo, który zapragnął kopię do swojej kolekcji w Mediolanie, powierzając zadanie swojemu miniatorowi Gerolamo Marchesiniemu.
Inoltre, per ragioni analoghe, Diana Scultori a Roma, nel 1577, ne derivò una copia in incisione che dovette contribuire a diffonderne la fama.
Także z kontekstu rzymskiego pochodzi świadectwo Federica Barocci, który był gotów przyjąć narracyjne sugestie oferowane w dziełach takich jak Madonna Albani.
E non poteva essere altrimenti dacché l'artista urbinate era alla ricerca di un linguaggio meno intellettuale e artificioso rispetto a quello parlato dai contemporanei manieristi, un linguaggio capace di vestire di un abito di fresco e suasivo naturalismo la storia sacra.
Te aspiracje skłoniły go wielokrotnie do refleksji nad modelami oferowanymi przez sztukę sakralną Correggio.
Il fulcro del dipinto è rappresentato dal rapporto affettuoso che lega la Vergine al Bambino, dal suo dolce provare a vestirlo della piccola camicia azzurra che ha appena finito di cucire.
Kieszeń do szycia z widocznymi nożyczkami otwiera kompozycję po lewej stronie i, o ile da się odczytać symboliczne aluzje, jej rola polega przede wszystkim na nadaniu obrazowi przekonującego "efektu realności".
Rappresentando la Vergine giovanissima, quasi adolescente, mentre ha appena accantonato gli strumenti del lavoro di cucito, il Correggio riesce a calare la storia sacra in una cornice di semplice e accattivante quotidianità.
Jezus jest prawdziwym mężczyzną, zgodnie z męską oczywistością ciała, a jednak matka mu przygotowała podwójny strój w znaku dwóch natur, ludzkiej i boskiej, które nosi w sobie.
La verità del suo destino viene espressa dal suo aprire le braccia in croce, mentre la piccola mano destra benedice col simbolo trinitario.
Particolarmente per lo sfondo, dove si intravede san Giuseppe, è possibile far riferimento ai modelli nordici, segnatamente a un'incisione di Dürer che forse il Correggio ebbe modo di conoscere, la Sacra Famiglia in Egitto.