Jean Lambert (XX) - Synthèse cubiste

Jean Lambert

Kompozycja kubistyczna

Ciekawa praca Jean Lamberta, rozwiązana językiem wyraźnie powiązanym z tradycją współczesnej figuryzacji o kubistycznym rodowodzie, w której forma poddana zostaje procesowi syntezy, fragmentacji i plastycznej reorganizacji o imponującej efektywności wizualnej. Kompozycja artykułuje, za pomocą nałożonych na siebie planów geometrycznych, postać kobiecą ledwie zarysowaną, zintegrowaną w układzie objętym przez objętości, kontury i pola barw, które nadają dziełu wyraźny wewnętrzny dynamizm.

Dzieło ukazuje wyraźne przyswojenie założeń późnego kubizmu oraz pewnych nurtów postkubistycznych, dostrzegalnych w fasetowej konstrukcji obrazu, uproszczeniu elementów i współistnieniu figuryzacji i abstrakcji. Artysta nie dąży do naturalistycznego odwzorowania, lecz do zintensyfikowanej intelektualnie interpretacji motywu, gdzie anatomia rekonstruowana jest poprzez znaki, rytmy liniowe i kontrasty masy.

Pod kątem technicznym malarstwo prezentuje pewne, wyważone i ekspresyjne wykonanie, z bardzo osobistym użyciem czarnego rysunku strukturalnego, który organizuje kompozycję i wzmacnia architekturę wewnętrzną obrazu. Pociągnięcia pędzla wykazują swobodę i decyzję, naprzemiennie łącąc obszary większej gęstości materiału z innymi o lżejszym natryskiem, co tworzy żywą i pulsującą powierzchnię. Paleta barw, oparta na odcieniach ochrowych, różowych, błękitnych, fioletowych, bieli oraz akcentach czerwono-brązowych i czarnych, zrównoważona jest wrażliwie, przynosząc zarówno spójność, jak i plastyczne napięcie całej kompozycji.

Jednym z najbardziej atrakcyjnych aspektów dzieła jest jego równowaga między solidnością konstruktywną a wolnością gestualności. Postać centralna, o charakterze objętościowym i zmysłowym, wyłania się spośród przeciętych planów i sugerowanych elementów, przypominających wnętrza, przedmioty lub schematyczne architektury, wzbogacając odczyt kompozycji, nie zamykając jej całkowicie. Ta wizualna dwuznaczność, bardzo charakterystyczna dla nowoczesności plastycznej, nadaje dziełu interpretacyjną głębię i obecność wyjątkowo współczesną.

W kategoriach jakości chodzi o dzieło o znaczącym zainteresowaniu w repertuarze nowoczesnym inspirowanym kubizmem, dobrze rozwiązane w strukturze, z dobrym wyczuciem przestrzeni malarskiej i prawidłowym związkiem między rysunkiem, kolorem a materiałem. Kompozycja jest solidnie zbudowana, z wyraźną hierarchią formalną i zauważalną, dekoracyjną zdolnością, co czyni z niej pracę bardzo odpowiednią zarówno do kolekcji prywatnej, jak i do wnętrz wysokiego poziomu.

Obraz podpisany przez artystę w prawym dolnym rogu. Dzieło nie posiada datowania, więc dokładny moment powstania pozostaje nieznany, chociaż ze względu na język formalny i plastyczne założenia można umieścić go w orbicie nowoczesnego malarstwa inspirowanego kubizmem. Ogólnie rzecz biorąc, mamy do czynienia z pracą o wyraźnej osobowości, reprezentującą współczesną wrażliwość plastyczną i szczególnie atrakcyjną dla kolekcjonerów malarstwa figuratywnego XX wieku oraz kompozycji o kubistycznym rodowodzie.