Georges Braque (1882-1963) - Si je mourais là-bas

Kolorowa rycina w drewnie Georges Braque (1882–1963) „Si je mourais là-bas” to wspólne dzieło łączące język wizualny Braque’a z poezją Guillaume’a Apollinaire’a.
Obraz przedstawia odważną, abstrakcyjną kompozycję w głębokim ultramarynowym odcieniu, sugerującą motywy symboliczne lub duchowe, wykonaną w wyrafinowanym późnym stylu Braque’a.

Rysunek podpisany ręcznie przez artystę ołówkiem w dolnym prawym rogu i ponumerowany ołówkiem (70/70).

Współzałożyciel kubizmu obok Pabla Picassa, Braque później ewoluował w bardziej intymną i metafizyczną abstrakcję, torując drogę dla późniejszych przemian w europejskim modernizmie. Jego praca wpływała na współczesnych i następców takich jak Henri Matisse, Juan Gris, Fernand Léger, Marc Chagall, Paul Klee, Joan Miró, Jean Arp, Alexander Calder i Le Corbusier.

Eksploracja kształtu i przestrzeni Braque’a mocno rezonuje z artystami z różnych nurtów, w tym Pierre’a Soulages’a, Hansa Hartunga, Niclasa de Staëla, Jeana Dubuffeta, Serge’a Poliakoffa, Antoniego Tàpiasa i Victora Vasarelyego. Jego nacisk na czystą formę i symboliczne obrazy łączy go zarówno z liryczną abstrakcją powojennej Francji, jak i z międzynarodowymi tendencjami abstrakcji.

„Si je mourais là-bas” (1962) Druk wykonany na grubym, ręcznie robionym papierze w tkaninie Chiffon i nosi znak wodny „LB”, co oznacza Louis Broder, wydawcę.
Ta edycja używa wysokiej jakości, czysto białego papieru z włókien, specjalnie stworzonego do portfolio, zapewniającego subtelną fakturę i jasną białą powierzchnię, która podnosi efekt rycin drzeworytniczych w kolorze.

Rysunek jest przytwierdzony do tektury.

Arkusz ma dwie drobne plamy z przebarwień (większa nieco poniżej 3 mm), a druga widoczna dopiero przy zbliżeniu. Nie wpływają one na kompozycję ani ogólną prezentację, która pozostaje żywa i bardzo atrakcyjna.

Ta rycina jest skatalogowana jako Vallier 181 w katalogu racjonalnym Dora Vallier dotyczącym graficznych prac Braque’a.