Wazon - Kamionka - Wczesny projekt

WESTERWALD | Eksperymentalna waza z porcelany kamionkowej (stoneware), Arts & Crafts (1890/1910)

Ta wyjątkowa, eksperymentalna waza z kamionki, która najprawdopodobniej powstała około 1900 roku, zawiera liczne innowacje — na przykład malowanie miedziowym zielonym i manganowym czarnym obok tradycyjnego kobaltu niebieskiego oraz nietypową ornamentykę, która balansuje między historyzmem, Jugendstil a nowoczesnością. Wiele wskazuje na artystyczny element eksperymentu lub pracę ceramicznej szkoły rzemieślniczej. Pod podpisem „Leban.C.” lub podobnym (Lebau C. oraz V. lub O. również są możliwe). Z uwagi na to, że dno podczas palenia się skurczyło, dno jest lekkie i nieszczelne. Przedmiot mógł pochodzić z kręgu Niemieckiego związku przemysłowców (Deutscher Werkbund).

Prawdopodobnie Westerwald lub Alzacja.

Wymiary: około 16 x 16 x 25 cm.

Ozdobę tworzy kilka poziomych stref: u szyi i u podstawy pojawiają się rzędy małych, ciemnych kropek albo perełek, podkreślonych wytłoczeniami lub nałożeniem guzikowatych wypustek. Te rzędy kropek ramują naczynie i nadają dekorowi wyraźną bordiurę.

Główną dekorację stanowi obracająca się sekwencja stylizowanych motywów roślinnych. Dostrzec można wydłużone, lancetowate liście lub kwiatostany, które posiadają rysunki w obrębie wryte w środku. Nie wyglądają naturalistycznie, lecz silnie z ornamentową stylizacją: formy roślinne są symetryczne, płasko związane i wprowadzane w rytmiczny układ. To nawiązuje do florystycznego Jugendstilu, jednak w raczej rzemieślniczo-ludowej tradycji kamionki.

Uderzająco wyglądają duże, niebieskie, S-kształtne zawijasy w dolnej części ścianki. Przypominają splot roślinny lub stylizowane formy liści i fal. W połączeniu z pionowymi motywami roślinnymi powstaje przeciwstawienie rosnących i zakrzywionych form.

Technicznie dekor zdaje się być wykonany za pomocą żłobienia, reliefu i modelowania oraz kolorowych akcentów szkliwnych. Ciemnoniebieskie linie i zawijasy odpowiadają kobaltowoniebieskiej dekoracji charakterystycznej dla Westerwaldzkiej kamionki. Ciemniejsze partie w brązowo–czarnych odcieniach mogą być odczytane jako akcenty barw manganowych lub szkliwa. Powierzchnia jest błyszcząca i przypomina szkliwo solne, z lekko nieregularną, rzemieślniczą fakturą.

Pod kątem historycznym ornamentacja może być opisana jako stylizowana, roślinna powierzchniowa dekoracja z zabarwieniami Jugendstil. Łączy tradycyjne brzmienia Westerwaldu — kobaltowe błękity, paseczki kropek, żłobienia, reliefowane ornamenty — z 1900 roku nowoczesnym upodobaniem do falistych linii, zgeometryzowanych form roślinnych i rytmicznego wypełnienia powierzchni.

Z prywatnej kolekcji sztuki i designu. Wszystko zostanie przeze mnie bardzo starannie zapakowane!