Matteo Massagrande (1959) - Natura Morta

AUTORE

Matteo Massagrande (1959) malarz i rytownik włoski. Urodzony w Padwie w 1959 roku i obecnie aktywny między swoim rodzinnym miastem a Hajós węgier, uchodzi za jednego z najbardziej autorytatywnych mistrzów realizmu współczesnego na arenie międzynarodowej. Choć słynie z cichych wnętrz i opuszczonych willi, gdzie światło odgrywa absolutnie pierwszoplanową rolę, jego poszukiwanie martwej natury stanowi fundamentalny filar jego poetiki, podejmowany z taką samą poetyką, jaka towarzyszy wielkim architekturom. W tych dziełach codzienne przedmioty, takie jak dzbany, naczynia czy owoce, nie są jedynie ćwiczeniami stylu, lecz stają się „portretami materii” badanymi z metodycznością sięgającą głęboko jego znajomości dawnych technik, ryciny i rekonstrukcji. Dzięki mądrze użytej warstwowości barw Massagrande przekształca martwą naturę w medytację nad czasem i trwaniem, podnosząc mikroskopijny szczegół do metafizycznego i zawieszonego wymiaru.

Jego długa kariera, rozpoczęta wcześnie w latach siedemdziesiątych i wzbogacona o intelektualne wymiany z postaciami takiego kalibru jak Ermanno Olmi, Riccardo Licata i Giacomo Guidi, doprowadziła go do wystawienia się na ponad sto wystawach indywidualnych w Europie, Azji i Stanach Zjednoczonych. Jego nowsze martwe natury, będące bohaterkami ważnych ekspozycji między rokiem 2024 a 2025 w Londynie i Varese, potwierdzają jego zdolność oddawania duchowej gęstości codzienności za pomocą malarstwa będącego jednocześnie czystą techniką i poetycką wizją. Dzieła obecne w prestiżowych kolekcjach stałych, w tym w Gabinetcie Wystaw Uffizi, Massagrande potwierdza się jako artysta zdolny do dialogu z wielką tradycją przeszłości, by opowiadać o cichych rezonansach współczesnej rzeczywistości.

OPIS

"Natura Morta jesienna", olej na płótnie, 66x33 cm — to jedynie płótno, lata 80. XX wieku, sygnowane w lewym górnym i prawym dolnym rogu.

Wewnątrz naczynia ze szkła o ledwie naszkicowanym profilu składa się delikatna martwa natura o jesiennych tonach.

Konstrukcja dzieła opiera się na rygorystycznej grze kontrastów światłocienia, gdzie motywy wydają się wyłaniać z neutralnego tła poprzez mocne pociągnięcia pędzla i warstwowanie barw, co nadaje obrazowi znaczną gęstość plastyczną; barwy, nasycone i ziemiste, nie dążą do przejrzystości a do solidności, czyniąc namacalną szorstkość skórki i żywotność ziemi wciąż obecnej na owocach. Ta gra barwna, prowadzona w palecie ciepłych barw, wywołuje się malarskie i gestualne oddziaływanie.

Obraz chronologicznie należy do okresu pierwszej dojrzałości autora, fazy, w której Massagrande utrwala swój związek z realizmem współczesnym poprzez język jeszcze odległy od eterycznych atmosfer i przezroczystości, które zaznaczą jego twórczość od końca lat 90. W fazie, w której obraz się znajduje, malarz preferuje bowiem gęstszą i materialną stylizację, gdzie oko zatrzymuje się na fizycznej konkretności rzeczywistości, zanim dotrze do tej metafizycznej i wyciszonej wymowy charakterystycznej dla jego słynnych opuszczonych wnętrz. Dzieło tym samym wpisuje się w fundament jego poetiki, świadcząc, że badania nad martwą naturą były dla Massagrande niezbędnym laboratorium. Obraz o pięknej wykonaniu malarskim i dużej sile materii.

KONSTRUKCYJNY RAPORT

Stan ogólny doskonały. Dzieło nienaruszone w żadnej partii, z barwnikami i pociągnięciami widocznymi i czytelnymi. Rama jest traktowana jako dar.

Wysyłka śledzona i ubezpieczona z odpowiednim opakowaniem.